13 april 2018

Passie voor wetenschap

Moet ik nu journalist worden, of toch voor een bredere opleiding kiezen? Op de middelbare school twijfelde ik erg over wat ik wilde studeren. Veel klasgenoten waren vastbesloten, maar ik niet. Toch ontdekte ik mijn passie voor wetenschap.

Het is een tijdje terug – ergens in 2004 – dat ik in jullie schoenen stond en aan mijn eindexamen begon. Buiten al die stress om, was er ook nog eens de stress van het kiezen van een vervolgopleiding. Ik wist al die jaren precies wat ik wilde worden – een journalist – maar toen ik op het punt stond om een keuze te maken, voelde dit wel heel erg benauwd voor mij. Wat als ik het toch niet zo leuk zou vinden? Is het dan niet beter om een bredere opleiding te volgen en altijd op iets anders terug te kunnen vallen?

Studententijd in de schoolbanken
Studententijd in de schoolbanken
Hayat Ahlili voor NEMO Kennislink

Er gingen duizenden vragen door mijn hoofd en mijn klasgenoten toentertijd maakten het ook niet makkelijker voor me: de meesten wisten precies wat ze wilden gaan doen. Zoals bedrijfseconomie om in het bedrijf van hun ouders te werken, rechten om de advocatuur in te gaan, management om een hotel te runnen, een lerarenopleiding om voor de klas te staan of een tussenjaar te nemen. Maar ik? Ik hoorde bij de groep twijfelaars.

Passie voor talen

Het was niet zo dat ik twijfelde of journalistiek de juiste keuze was, want ik wilde nog altijd journaliste worden. Maar ik was er niet van overtuigd dat dit beroep mijn passie voor altijd zou zijn. En als dat niet zo was, dan moest ik mijzelf compleet omscholen. Dat wilde ik voorkomen.

Studiekeuzestress

Wat wil je later worden? En wat ga je studeren om die toekomstdroom waar te maken? Nu 1 mei dichterbij komt (de dag waarop je eerste studiekeuze bekend moet zijn) geeft Faces of Science tips!

En dus besloot ik om een brede opleiding te volgen waarbij twee dingen centraal stonden: mijn passie voor talen en communicatie zodat ik altijd richting journalistiek kon gaan in een vervolgopleiding. Daarom koos ik na heel wat studiedagen en meeloopdagen te hebben gevolgd voor de opleiding Oriëntaalse Talen en Communicatie waarbij ik Arabisch, Engels, Frans en Communicatievakken volgde.

Geld verdienen of mensen helpen

Hierna begon ik met werken, maar ondervond al gauw dat ik de schoolbanken miste. Ik miste de uitdaging, onderzoek doen, en nieuwe dingen leren. Maar vooral irriteerde ik mij aan de mentaliteit in de zakenwereld waarbij het voornamelijk om geld draaide. Ik wilde bedrijven leren kennen en waar hun missie en visie voor stond – maar mijn taak was het binnenhalen van bedrijven ongeacht waar ze voor staan.

Ik begon mensen te zien als cijfers en in klasse: zo was de ene een VIP en de ander slechts een nummertje. Klachten werden aan de kant gelegd en zo verdween het humane. Ik begon mijzelf af te vragen: wil ik geld verdienen of mensen helpen? Deze tweestrijd in mijzelf gaf mij de doorslag om te stoppen en de schoolbanken weer in te duiken.

Mijn passie voor wetenschap begon. Ik had geen minuut spijt van mijn keuze: ik leerde dingen te begrijpen in een context en dat was belangrijk.

Studententijd betekende ook ontspanning en tripjes maken
Studententijd betekent ook uitstapjes en tripjes maken
Hayat Ahlili voor NEMO Kennislink

Op het eerste gezicht waren er veel overeenkomsten met de zakenwereld, want ook op de universiteit werk je met een druk schema, onder stress en met deadlines. Zo moet je lesgeven, publiceren, managen, onderhandelen, reizen, samenwerken, presenteren, rapporteren, reviewen en ga zo door.

De enige vraag die je door dat drukke schema heen helpt, is hetzelfde als in de zakenwereld: waarom wil ik dit? Maar in de zakenwereld twijfelde ik over het waarom, en als onderzoeker doe ik dat niet en heb ik een duidelijk antwoord: ik wil dit allemaal begrijpen en onder de knie hebben, want als ik weer terug ga naar de zakenwereld dan liever als een wetenschapper die alles in context begrijpt en niet alleen aan geld denkt. Maar ook aan de mens.

Met de jaren en ervaring, heb ik mijn passie voor doceren ontdekt. Als je als wetenschapper voor een klas staat, ben je beter in staat om bepaalde stof te behandelen dan een leraar met een algemene kennis van zaken. Maar ook mijn passie voor onderzoek heb ik zo ontdekt: dat wat ik schrijf moet heel zorgvuldig zijn. Dat kan ik nu veel beter dan als ik een journalistieke opleiding had gevolgd. Als wetenschapper met verstand van onderzoek is de context van je een verhaal minstens zo belangrijk als de woorden die je opschrijft.

Mijn passie voor wetenschap groeide met de dag tijdens mijn studententijd en erna. Ik ontdekte dat ik hierin verder wilde toen ik les gaf op de bacheloropleiding International Studies aan de campus Den Haag van de Leidse Universiteit en mijn NWO-voorstel schreef om een onderzoek te doen naar de bloei van de boekdrukkunst in de Arabische wereld. En nu combineer ik mijn passies: boeken, schrijven, doceren en onderzoek doen.

Dsc00405
Onderzoek doen houdt als historicus ook vaak archiefwerk in. Hier ben ik met een groep papyrologen in het archief van het papyrologisch museum in Berlijn om een catalogus te maken.
Hayat Ahlili voor NEMO Kennislink

Terugkijkend op de weg die ik afgelegd heb, is deze niet verlopen zoals ik – als middelbare scholiere – had gepland; want het was heel makkelijk om gewoon de journalistiek in te gaan en journaliste te worden. Maar wat mij hielp in het achterhalen van mijn ware passie was mijn keuze voor brede opleidingen. Want zelfs toen ik middenoosten studies in Leiden volgde, waren zowel de bachelor als de master brede opleidingen. Er zaten vakken tussen waar ik met tegenzit zat, maar het hielp dat ik heel wat vakken extra mocht en kon volgen.

Ook hielp het dat ik samen met medestudenten een studentenvereniging opzette voor activiteiten want tussen al het harde studeren hadden we ook de behoefte aan wat ontspanning en rust. Deze groep is uitgegroeid tot een hechte vriendenclub. We leerden veel van elkaar, zoals het bespreken van elkaars papers en het geven van feedback.

Droombaan

Het enige dat ik heb gemist in mijn scholierentijd was dat niemand mij vertelde dat de opleiding die je kiest niet jouw baan voor eeuwig is. Alle leraren wilden dat ik hun vak koos: zo wilde mijn docent Frans dat ik verder ging met Frans en mijn docent geschiedenis was ervan overtuigd dat mijn passie bij geschiedenis lag. Ouders wilden het liefst dat je in hun voetstappen volgt, of in hun bedrijf gaat werken…. Maar het is belangrijk dat je juist een opleiding kiest gebaseerd op aspecten die jij leuk vindt in plaats van wat je ermee wilt worden. Want uiteindelijk vind je wel die weg naar jouw droombaan.

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.