Je leest:

Kunstmatige cellen

Kunstmatige cellen

Auteur: | 7 augustus 2013

Hoever kunnen we eigenlijk komen met het namaken van leven? De ultieme droom van chemici die knutselen met moleculen is om een primitieve cel in elkaar zetten. Dat kan niemand. Nu nog niet. En de vraag is of we dat ooit bereiken omdat een levende cel zo’n ontzettend ingewikkeld ding is. Maar dat betekent niet dat wetenschappers het niet proberen.

Cellen en de machinerie binnenin de cel zijn fascinerende inspiratiebronnen voor wetenschappers die het leven proberen na te bouwen. Op beperkte schaal lukt het al om kunstmatige structuren te bouwen die wat weg hebben van een cel. Het is bijvoorbeeld al gelukt om in het lab kleine, holle blaasjes van polymeren te maken met binnenin een waterige vloeistof. Deze kleine containers kunnen door het lichaam reizen om een pakketje medicijnen af te leveren. Omdat virussen ook goed zijn in hun pakketje droppen bij cellen – hun erfelijk materiaal in dit geval – wordt er ook veel geëxperimenteerd met lege virussen als bouwstenen om leven te imiteren.

Verder zijn scheikundigen aan het proberen biologische onderdelen van cellen te combineren met kunstmatige onderdelen, wat een hybride cel met interessante, nieuwe eigenschappen zal opleveren. Deze hybride cellen moeten binnen de komende tien jaar werkelijkheid worden, bijvoorbeeld in de vorm van diagnostische cellen en celsensoren. Een groot probleem is echter nog dat de celachtige bouwsels die tot zover zijn gemaakt, zich niet kunnen aanpassen aan hun omgeving. Terwijl een levende cel constant reageert op invloeden van buitenaf. Wat er zoal gebeurt in het onderzoek naar virussen, hybride en kunstmatige cellen kan je hieronder lezen.

‘Eerst maar iets fragiels bouwen dat het een beetje doet’

Esther Thole

Synthetische cel en bacterie praten met elkaar

Esther Thole

Nanoraket remt dankzij harige vacht

Esther Thole

Lading verspreiden zoals virussen dat doen

Esther Thole

Staaf of schijf: hoe nanocapsules hun vorm krijgen

Esther Thole

‘Ik wil geen levende cellen nabouwen’

Esther Thole

Spinozapremie 2016 naar chemicus Wilhelm Huck

Esther Thole

Niet-willekeurige beweging is teken van leven

Esther Thole

Dwars door de membraan

René Fransen

Leven met nog minder genen

Esther Thole

Bellenblazen op microschaal

Esther Thole

Eerste blik op eiwitcomplex dat celdeling regelt

René Fransen

Gefopt! Afleidingsmanoevre leidt bacterie om de tuin

Mariska van Sprundel

Schommelende stofwisseling

Mariska van Sprundel

“Binnen tientallen jaren een minimale cel bouwen? Dat moet kunnen”

Mariska van Sprundel

Je herkent leven als je het ziet. Maar wat is het?

Mariska van Sprundel

‘Uien’ als medicijnverpakking

Mariska van Sprundel

Cel roert in zijn eigen soep

Mariska van Sprundel

Het onberekenbare gedrag van cellen

Roel van der Heijden

Plastic komt tot leven

Mariska van Sprundel

De snelwegen van de cel

Roel van der Heijden

De vijf mysteries van de cel

Roel van der Heijden

Missend ingrediënt oersoep gevonden

Mariska van Sprundel

Reconstructie van het leven

Ruud Peters

Het scheppingsverhaal, met bliksem maar zonder God

Mariska van Sprundel

Programmeerbare chemische reacties

Roel van der Heijden

Kunstmatig membraan uit laagjes opgebouwd

Mariska van Sprundel

Plastic organel in menselijke cellen

Bo Blanckenburg

Nieuw Eindhovens instituut zet ambitieuze stap op weg naar nanofabriekjes

Jim Heirbaut

Kunstmatige cellen als minuscule reageervaatjes

Harm Ikink
Dit artikel is een publicatie van NEMO Kennislink.
© NEMO Kennislink, sommige rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 07 augustus 2013

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.