22 augustus 2017

Het leven van Barry de boorkern

Van 33 miljoen jaar rust tot sedimentmonster

Gegroet. Mijn naam is 371-U1507B-31R , maar noem me maar Barry de boorkern. Miljoenen jaren lag ik rustig op de zeebodem, maar daar kwam ineens een eind aan door een groep fanatieke wetenschappers op een boot.

Ik ben dus een boorkern. Maar dat ben ik pas sinds vandaag. Hiervoor was ik namelijk gewoon een deel van de zeebodem; ik lag een beetje te chillen op een diepte van ongeveer 650 meter. Met daarbovenop nog drieeneenhalve kilometer water. Ik was al zo’n 33 miljoen jaar zeebodem, en vond het daar eigenlijk wel prima. Maar vandaag veranderde mijn rustige leventje plotseling…

Rig floor
Hard werken om de boorkern naar boven te krijgen.
International Ocean Discovery Program · JOIDES Resolution Science Operator

Gerommel en gedreun! Een metalen buis wordt met grote kracht de zeebodem in geschoten, dieper en dieper. Plotseling bevind ik me in de buis; ineens geen deel van de rest van de zeebodem meer, maar een losse cilinder met modder.

Door anderhalve kilometer boorstang word ik omhoog getakeld, tot ik me in zonlicht bevind. Zonlicht? Dat heb ik in geen 33 miljoen jaar gezien! Ineens bevind ik me op een schip vol met wetenschappers, de fascinatie brandend in hun ogen. En dan begint de mutilatie..

Boorkern dragen
Samen dragen we de boorkern.
International Ocean Discovery Program · JOIDES Resolution Science Operator

Allereerst wordt mijn lengte van 9.5 meter opgedeeld in stukken van 1.5 meter, dan schijn ik beter hanteerbaar te zijn. Er wordt met een laser op me geschoten om me te labelen, en ik wordt door allerlei scanners gehaald om dingen als dichtheid en chemische samenstelling van mijn sediment te bepalen. Maar het ergste moet nog komen; een zaag komt dichter- en dichterbij.. Over de lengte word ik doormidden gesneden. Terwijl mijn ene helft het archief in gaat, komt mijn andere helft op tafel te liggen. En die wetenschappers maar kijken…

Sedimentmonster

Zonder enige scrupules zetten ze me op de foto, voeren nog meer scans uit, en beschrijven ze me van boven tot onder. Erger nog; hier en daar snijden ze gewoon stukken van een paar centimeter uit me! Sedimentmonsters noemen ze dat. Vind ik ook een rare naam, dus ik noem het liever een offer aan de wetenschap.

Ze gaan kijken wat voor fossielen, mineralen, en andere interessante chemische signalen er uit mij te halen zijn. Om daarmee te bepalen hoe oud ik nu eigenlijk precies ben, maar ook wat de condities van de oceaan en het klimaat in die tijd waren.

Als alle benodigde scans gedaan zijn, en alle sedimentmonsters genomen, word ik zonder bedankje in een plastic koker gestopt. Gehavend lig ik nu te rusten in een rek met tientallen van mijn zeebodem-vrienden. En ondertussen wordt de 9.5 meter zeebodem die zich onder mij bevond alweer naar boven gehaald.

Barry close up
Close-up van ‘Barry’ de boorkern
International Ocean Discovery Program · JOIDES Resolution Science Operator

Zoals een wijze zeebodem ooit zei: “Gedeelde smart is halve smart” Je moet als boorkern wat over hebben voor het verwerven van kennis; ik hoop maar dat mijn offer hele belangrijke vragen over het klimaat van de Tasmanzee en het continent Zeelandia beantwoordt!.

Boot
Het schip waar Margot op vaart, de JOIDES Resolution.
International Ocean Discovery Program · JOIDES Resolution Science Operator

Disclaimer: de meningen van Barry de boorkern komen niet geheel overeen met die van Margot Cramwinckel. Voor een blog geschreven door een boorkern is de wetenschappelijke inhoud overigens wel vrij accuraat. Hierbij bedank ik Barry officieel voor zijn offer aan de wetenschap.

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

LEES EN DRAAG BIJ AAN DE DISCUSSIE