Naar de content
Faces of Science
Faces of Science

Mag ik je tieten zien?

Screenshot 'Mag ik je tieten zien?' NTR

Naaktfoto’s en seksfilmpjes halen bijna dagelijks het nieuws, vooral als ze ‘uitlekken’. Ik werkte mee aan de driedelige documentaire ‘Mag ik je tieten zien?’: een indrukwekkende serie die schreeuwt om een vervolg.

22 november 2017

We zouden bijna vergeten dat seks over het algemeen heel leuk is, ook als dat online gebeurt, bijvoorbeeld door het maken en versturen van seksueel getint materiaal. Sexting haalt vooral het nieuws als het mis gaat: als sexy foto’s of filmpjes onder dwang worden gemaakt, worden gestolen, zonder toestemming worden verspreid, en/of worden ingezet om iemand te chanteren. De reactie op dit soort zaken is vaak: maak dan ook niet van die foto’s of filmpjes! Slachtoffers worden ‘dom’ en ‘naïef’ genoemd, en meiden krijgen daarnaast vaak nog te horen dat ze een ‘slet’ of een ‘hoer’ zijn. Victim-blaming en slut-shaming spelen een schokkend grote rol in het debat over online seksueel geweld.

Screenshot 'Mag ik je tieten zien?' NTR

Tot aan de dood

Daarom is het goed dat de documentaire Mag ik je tieten zien? er is. Deze driedelige documentaire, gepresenteerd door Tatum Dagelet, laat zien hoe pijnlijk het voor slachtoffers is als hun privé-foto’s of -filmpjes ongewenst openbaar worden gemaakt. De serie maakt bovendien duidelijk hoe schadelijk negatieve reacties zoals victim-blaming en slut-shaming zijn.

Vlogger Laura Ponticorvo vertelt in aflevering drie van ‘Mag ik je tieten zien?’ wat sextortion (afpersing door sexfilmpjes) met je kan doen.

Zo vertelt Tyanny in de eerste aflevering dat ze zo enorm gepest werd na de verspreiding van haar naaktfoto’s, dat ze besloot van een 32 verdiepingen hoge flat te springen, waarbij ze twee geklapte longen, een gebroken ruggenwervel en been, en een verbrijzelde arm opliep. In aflevering twee speelt Melissa Pach een hoofdrol, van wie stiekem seksfilmpjes gemaakt en verspreid werden. Door de negatieve reacties durfde zij niet meer naar buiten en ontwikkelde ze een eetstoornis.

Tatum Dagelet en Melissa Pach, die in het programma ‘Mag ik je tieten zien?’ vertelt wat slutshaming voor haar betekende.

persbeeld NTR

En in aflevering drie vertelt onder andere Laura Ponticorvo, wier seksfilmpjes gestolen werden, haar verhaal. Zij vreest dat de gebeurtenis haar tot haar dood zal achtervolgen. Alle drie de afleveringen zijn online terug te kijken. Daarnaast zijn ze verwerkt tot korte filmpjes voor Schooltv, zodat ze gebruikt kunnen worden in het onderwijs.

Grapjes

Dankzij het moedige optreden van slachtoffers en de toelichting van experts komen twee boodschappen heel duidelijk naar voren: 1) werk niet mee aan de ongewenste verspreiding van privé-materiaal en 2) laten we stoppen met victim-blaming. Er is maar één groep verantwoordelijk voor de ongewenste verspreiding van privé-materiaal en dat zijn de mensen die het materiaal zonder toestemming verspreiden. Seksuele voorlichting zou dan ook veel meer gericht moeten zijn op het ontvangen van seksueel getint materiaal en de verantwoordelijkheid die dat met zich meebrengt. Maar ook andere reacties, zoals het uitlachen van slachtoffers en het maken van grapjes over dit soort zaken, zijn schadelijk en contra-productief, en zouden scherper veroordeeld moeten worden.

Niek en Tatum nemen samen een vlog op tijdens de opnames van ‘Mag ik je tieten zien?’

Screenshot 'Mag ik je tieten zien?' NTR

Een aantal zaken blijft nog wat onderbelicht in de documentaire. Zo wordt het stereotype van meiden/vrouwen als slachtoffer en jongens/mannen als pleger van seksueel geweld nog te weinig bevraagd. Mannelijke slachtoffers en vrouwelijke plegers blijven op de achtergrond, hoewel het verhaal van Niek in aflevering twee hier een uitzondering op is. Zijn casus maakt ook duidelijk dat vooral een bepaalde groep jongens wordt uitgekozen als slachtoffer, namelijk jongens die niet voldoen aan het hedendaagse macho, heteroseksuele mannelijkheidsideaal. Hierop wordt echter niet gereflecteerd. En zo biedt elk project weer aanknopingspunten voor een vervolg; wie weet…

ReactiesReageer