Je leest:

Zeewaterkas op zonne-energie in woestijn

Zeewaterkas op zonne-energie in woestijn

Auteur: | 8 september 2008

Het Sahara-forest project biedt een nieuwe methode om op een duurzame manier drinkwater, voedsel en energie te produceren in woestijnachtige kustgebieden. Met behulp van zeewater en zonlicht kunnen in deze gebieden het hele jaar door gewassen worden verbouwd. Uiteindelijk moet het zelfs mogelijk zijn om van de woestijn een vruchtbaar landbouwgebied te maken. De ontwikkelaars van het project presenteren hun vinding deze maand op een conferentie over voedsel en water in Venetië.

De huidige klimaatscrisis zorgt ervoor dat mensen zijn gaan nadenken over duurzaamheid en het gebruik van allerlei stoffen uit de natuur. Zo zijn wij op zoek gegaan naar nieuwe energiebronnen, zodat de voorraad delfstoffen op aarde niet uitgeput raakt. Maar met een groeiende wereldbevolking, en dus een grotere vraag naar voedsel en schoon drinkwater, blijven we druk uitoefenen op natuurlijke bronnen. Het Sahara-forest project maakt hieraan een einde. Dit project combineert twee innovatieve technologieën om op een duurzame manier drinkwater, voedsel en energie te produceren in woestijnachtige kustgebieden.

De zeewaterkas

Eerste peiler van het Sahara-forest project is de zeewaterkas, ontworpen door de Schot Charlie Paton. Deze kas zet, simpel gezegd, zout zeewater om in drinkwater. Op een aantal plaatsen (bijvoorbeeld in Tenerife en Oman) zijn al zeewaterkassen te vinden. Deze kassen werken echter door het oppompen van grondwater, waardoor een gebied op de lange termijn alleen maar droger wordt. In het Sahara-forest project is gewerkt aan verbetering.

Door de zeewaterkas iets onder zeeniveau te plaatsen, is het niet nodig om een pompsysteem te gebruiken. Oppervlakte zeewater stroomt op die manier vanzelf het systeem binnen. Daardoor koelt de lucht in de kas af en wordt ook wat vochtiger. Dakpanelen van de zeewaterkas filteren zonlicht. Planten in de kas hebben dit licht nodig voor fotosynthese en bovendien zorgt zonlicht ervoor dat zeewater verdampt tot zoet water. De zeewaterkas produceert ongeveer 5 keer zoveel zoet water als de hoeveelheid die nodig is om de gewassen in de kas te onderhouden. Al het water dat overblijft, kan dus worden gebruikt als drinkwater.

Geconcentreerde zonne-energie (CSP)

De zeewaterkas kan draaien op energie verkregen uit geconcentreerde zonne-energie (CSP). CSP vangt zonlicht op via reflecterende spiegels. Door het reflecterende effect, kun je met CSP extra veel energie opwekken. In een normaal zonne-energie systeem zou slechts 25% van deze energie worden omgezet in elektriciteit. Maar een deel van de gewonnen zonne-energie is nodig om de verdamping van zeewater tot zoet water in de zeewaterkas te bevorderen. Bij de verdamping komt stoom vrij waarmee elektriciteitsturbines worden aangedreven. Het Sahara-forest project levert dus niet alleen voedsel en water, maar ook goedkope stroom.

Zo moet het project eruit komen te zien: ‘hagen’ van zeewaterkassen met daar tussendoor enkele CSP-systemen. Op deze manier kunnen ook buiten de kassen planten gaan groeien en kan de woestijn veranderen in een vruchtbaar landbouwgebied.

De onderzoekers willen hun project graag opzetten in een woestijngebied nabij de noordkust van Afrika. Op die plek komen ‘hagen’ van zeewaterkassen te staan met daar tussendoor enkele CSP-systemen. Omdat de koude, vochtige lucht die in de zeewaterkas ontstaat ook weer naar buiten komt, kunnen ook daar planten gaan groeien. Door de kassen als ‘hagen’ te plaatsen, zijn deze planten beschermd tegen bijvoorbeeld wind. En wie weet ontstaat er uiteindelijk een vruchtbaar landbouwgebied midden in de woestijn.

Dit artikel is een publicatie van NEMO Kennislink.
© NEMO Kennislink, sommige rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 08 september 2008

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.