Je leest:

Wilde aardbei beste smaakmaker

Wilde aardbei beste smaakmaker

Auteur: | 11 oktober 2002

De Wageningse onderzoeker Asaph Aharoni ontdekte twee jaar geleden als eerste welk gen verantwoordelijk is voor de smaak van de aardbei. Uit nieuwe studies blijkt dat uit de wilde aardbei dit gen het eenvoudigst is te isoleren. Aharoni adviseert plantveredelaars de wilde aardbei als basisplant te gaan gebruiken.

Aharoni bestudeerde voor het instituut Plant Research International enkele jaren de genen die een rol spelen bij de vorming van smaakstoffen in de aardbei. Voor zijn onderzoek gebruikte hij de nieuw ontworpen aardbeisoort Elsanta.

Aardbeien hebben een eigen smaak en geur. Ze zijn zoet, sappig maar niet waterig, en hebben een fris en zuur aroma. De karakteristieken van de aardbei – vorm, kleur, groei – worden bepaald door vele verschillende genen, maar er is één gen verantwoordelijk voor de smaak en geur, het zogenaamde SAAT-gen, zo ontdekte Aharoni.

De smaak van aardbeien wordt bepaald door één gen. Of dit gen ook te gebruiken is voor het kweken van appels met aardbeiensmaak is nog maar de vraag.

Met behulp van micro-array-techniek testte Aharoni de activiteit van 1700 genen tijdens de vruchtrijping. Met micro-array-techniek kan het boodschapper RNA werden geïsoleerd en gezuiverd, en geanalyseerd op functie met behulp van computers. Smaakstoffen in fruit hebben vaak de chemische structuur van esters, dat zijn vluchtige alcoholverbindingen.

Het gevonden smaak-gen codeert voor een enzym dat betrokken is bij de estervorming. Aardbeien bevatten ongeveer 100 verschillende esters die de smaak beïnvloeden. De activiteit van het enzym is bepalend voor de rijping. Hoe meer enzym, hoe smaakvoller de aardbei.

De activiteit van het enzym (aangemaakt door het SAAT-gen) blijkt in aardbeien een maat voor de rijping. Dat betekent, hoe meer enzymen hoe smaakvoller de aardbei. (foto: Asaph Aharoni, aardbeien in verschillende ontwikkelingsstadia)

Aharoni heeft nu ontdekt dat uit de wilde aardbei het SAAT-gen eenvoudig is te isoleren. Volgens hem kunnen plantveredelaars voor de ontwikkeling van nieuwe smaakvolle aardbeien dan ook niet om de wilde aardbei heen. De wilde aardbei heeft een minder complexe genetisch opmaak en een kortere levenscyclus. Dat maakt de wilde aardbei zeer geschikt als uitgangsmateriaal voor nieuwe soorten.

Meer weten over biotechnologie?

Dit artikel is een publicatie van Marco van Kerkhoven.
© Marco van Kerkhoven, alle rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 11 oktober 2002

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.