Je leest:

Van GRID naar AIDS

Van GRID naar AIDS

Nederland maakte in 1982 voor het eerst kennis met AIDS, onder de naam GRID (Gay Related Immune Disease) omdat tot toe dan alleen homoseksuele mannen besmet waren.

In 1984 werd bekend dat de ziekte het gevolg is van besmetting met het hiv-virus, waarmee iedereen besmet kan raken. De Nederlandse overheid besloot daarom in 1987 de eerste voorlichtingscampagne te starten met het advies: Vrij veilig! Stop AIDS!

De bestrijding van aids met een combinatie van medicijnen wordt in 1995 standaard in de westerse wereld. Niet langer is aids dodelijk. De medicijnen zijn echter in grote delen van de wereld niet of nauwelijks beschikbaar. In 2007 zijn al 2,1 miljoen mensen aidsdoden geteld.

Beeld uit een campagne van eind jaren tachtig.

‘Ik kreeg schimmels in mijn mond’

Saskia was één van de eerste vrouwen in Nederland die besmet werd met hiv. Ze overleefde door een nieuw experimenteel medicijn.

’In 1988 ik was 26 – gaf ik me op als bloeddonor. Bij de bloedbank werd mijn bloed eerst getest. Een week later moest naar het ziekenhuis komen. Daar werd me verteld dat er antistoffen tegen het hiv-virus in mijn bloed waren gevonden.

Ik ging in die tijd vaak uit met een vriend. We zijn drie keer met elkaar naar bed geweest. Hij deed het ook met jongens, hoewel hij dat altijd heeft ontkend. In de Surinaamse cultuur waar hij is opgegroeid, is AIDS een taboe. Tot zijn dood ontkende hij dat hij AIDS had.

Ik kreeg allerlei medische klachten: een longontsteking, schimmels in mijn mond. Geen enkel medicijn werkte lang. Zo modderde ik door tot ik heel ziek werd. Ik woog 42 kilo en zou doodgaan. Mijn internist gaf me als laatste redmiddel nieuwe medicijnen uit Amerika. Dat was de combinatietherapie, die in Nederland alleen als ‘trial’ werd gebruikt. Het was zwaar: ik moest drie keer per dag medicijnen slikken, op vaste tijden. Gelukkig is de combinatietherapie in de loop der jaren erg verbeterd.

Op dit moment zijn vrouwen de snelst groeiende groep met hiv, maar in de jaren tachtig was het een homoziekte. Er waren geen campagnes voor veilig vrijen, er was geen voorlichting op school. Je moest alleen opletten dat je niet zwanger werd.

Een vakantie in Zuid-Afrika heeft me ervan bewust gemaakt dat ik in een bevoorrechte positie verkeer. Het AIDS-probleem is daar zo vreselijk groot. Ik kan me nauwelijks voorstellen hoe het is om AIDS te hebben en te weten dat er aan de andere kant van de wereld een medicijn is dat ik niet kan krijgen.’

De naam Saskia is om privacyredenen gefingeerd.

Dit artikel is een publicatie van Anno.
© Anno, alle rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 13 december 2007
NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.