Je leest:

Tweede-generatie-biobrandstoffen wél duurzaam

Tweede-generatie-biobrandstoffen wél duurzaam

Auteur: | 4 februari 2009

Het nieuwste onderzoek rondom de vraag over welke brandstof we nu moeten gaan gebruiken, wijst als meest goedkope kandidaat biobrandstof uit de tweede generatie aan. Die wordt gewonnen uit gras en houtresten. De onderzoekers houden daarbij rekening met kosten van klimaatverandering en milieuschade.

Of we het nu willen of niet: we zullen de komende jaren brandstof blijven verstoken. De auto’s, boten en bussen moeten in beweging blijven. En als het zo doorgaat, zeggen klimaatwetenschappers, ontspringt niemand de dans op de muziek van klimaatverandering. Met welke brandstof leiden we dit tot een goed einde?

Dat vroegen de Amerikaanse bio-econoom Jason Hill en zijn collega’s zich ook af. Zij rekenden de kosten na voor alle brandstoffen die je in de Verenigde Staten in grote hoeveelheden kunt verbranden. De winnaar: biobrandstoffen uit de tweede generatie. Die zijn te winnen uit grassen, maïsbladeren en houtresten. De onderzoekers schrijven dat deze week in The Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS).

Hill nam niet alleen de kosten voor brandstofproductie mee, maar ook die van schade door voedseltekort en klimaatverandering. Zo kan er door een slechte brandstof meer CO2 in de lucht terechtkomen, waardoor vaker orkanen zoals Katrina zullen overwaaien. En dat kost geld.

En zoals we de laatste tijd vaker horen kwamen biobrandstoffen uit de eerste generatie – voedselgewassen dus – wederom als slechtste uit de bus. Ze maken eten kostbaar en besparen door de lange keten van plant naar brandstof zó weinig CO2, dat ze zelfs minder duurzaam uitvallen dan doodgewone benzine.

Biobrandstof uit gras, bladeren en houtresten kennen deze nadelen niet. Daardoor zijn ze volgens de berekeningen van Hill goedkoper dan welke brandstof dan ook.

De onderzoekers geven wel toe dat hun berekeningen niet op alle fronten superprecies zijn. Zo blijken de kosten voor klimaatverandering gemiddeld 43 dollar per ton uitgestoten CO2 te zijn. Maar de bronnen waaruit de wetenschappers deze kosten opzochten, verschilden onderling nogal. De schattingen voor klimaatkosten liepen uiteen van 300 dollar per ton CO2 tot winst bij meer uitstoot.

Nu is het hopen dat de Amerikaanse overheid naar de adviezen van Hill en zijn collega’s luistert. Vorig jaar was dat een werkelijke zorg, maar als we Robbert Dijkgraaf van het Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW) mogen geloven, zal de overheid sinds het aantreden van VS-president Barack Obama wél luisteren.

Dit artikel is een publicatie van NEMO Kennislink.
© NEMO Kennislink, sommige rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 04 februari 2009

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.