Je leest:

Pollock: kunstenaar met gevoel voor natuurkunde

Pollock: kunstenaar met gevoel voor natuurkunde

Na een wiskundige analyse blijkt dat de bekende druppelschilderijen van Jackson Pollock geen haastig op het doek geworpen slierten verf zijn, maar dat de schilder weldoordacht en langzaam te werk is gegaan.

Volgens wiskundige Lakshminarayanan Mahadevan experimenteerde de Amerikaanse kunstenaar Jackson Pollock (1912-1956) met vloeistofdynamica. Hij moest de natuurkunde zijn werk laten doen om het gewenste effect te krijgen. Mahadevan – werkzaam aan de universiteit van Harvard – schreef samen met natuurkundige Andrzej Herczynski en kunsthistoricus Claude Cernuschi van Boston College een artikel over het werk van Pollock. Het doel van dit artikel, dat onlangs verscheen in Physics Today, is om bepaalde aspecten van kunst in een wetenschappelijk perspectief te plaatsen.

Jackson Pollocks ‘One: Number 31, 1950’ in het Museum of Modern Art in New York.

Het artikel geeft nieuw inzicht in de techniek van Pollock en zijn waardering voor de schoonheid van natuurlijke fenomenen. Pollock maakte de druppelschilderijen door het doek op de grond te leggen en daar vervolgens met ritmische bewegingen verf op te laten druipen. Hiervoor doopte hij een stok of een handdoek in de verf en bewoog dat op verschillende hoogtes boven het doek heen en weer.

Op www.jacksonpollock.org kun je je eigen ‘Pollock’ maken. Zou dit kunstwerk ook aan de wetten van de vloeistofdynamica voldoen?

De slierten verf die zo loskomen kunnen zich op verschillende manieren ontwikkelen. De sliert kan breken en druppels vormen, kan spetteren als het op het doek terechtkomt of er kunnen allerlei kronkelende lijnen op het doek ontstaan. Pollock probeerde vooral dit laatste effect te bereiken.

Mahadevan en zijn collega’s onderzochten ‘Untitled, ca. 1948-49’, een schilderij met zwarte en rode verfslierten. Om de kleine lussen en kronkelende lijnen te krijgen die op dit schilderij te zien zijn, moest Pollock de verf van hoog boven het doek laten vallen en zijn hand heel langzaam bewegen. De verschillende effecten op zijn schilderijen laten zien dat Pollock veel geëxperimenteerd moet hebben met verschillende soorten verf en verschillende bewegingen. De onderzoekers vragen zich af of het met een beter begrip van vloeistofdynamica mogelijk is om nieuwe effecten te creëren en zo nieuwe ‘Pollocks’ te maken.

Zie ook:

Dit artikel is een publicatie van Nieuw Archief voor Wiskunde (KWG).
© Nieuw Archief voor Wiskunde (KWG), alle rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 16 augustus 2011

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.