Je leest:

Politieaanpak Marokkaanse jongeren voor verbetering vatbaar

Politieaanpak Marokkaanse jongeren voor verbetering vatbaar

In de aanpak van het Marokkaanse jongerenprobleem zoekt de politie het nog te vaak in een korte-termijnbeleid met het accent op repressie en is er te weinig oog voor de mogelijkheden die buurtbewoners kunnen bieden. Dat concludeert Eric Bervoets, onderzoeker aan de Politieacademie, die op 28 september 2006 promoveert aan de faculteit Bedrijf, Bestuur en Technologie van de Universiteit Twente.

Met alleen handhaven keert de rust tijdelijk terug, maar de spanningen zijn er niet mee weggenomen en leiden vaak tot een kloof tussen politie en de buurt, constateert Bervoets. De promovendus onderzocht hoe de politie in Gouda, Utrecht en Amsterdam de afgelopen jaren is omgegaan met Marokkaanse jongeren.

Bervoets heeft uitvoerig gesproken met bewoners, politiemensen, andere professionals, lokale politici en met jongeren zelf. De politie zou volgens hem steeds in het oog moeten houden dat juist in kwetsbare wijken sommige bewoners er ook belang bij hebben om tegen jongerenoverlast actie te ondernemen. Deze bewoners zijn daarom genegen met de politie en het lokale bestuur een coalitie aan te gaan; de Marokkaanse buurtvaders en bewonersplatforms zijn daarvan voorbeelden. De politie is zowel bij handhaving als preventie afhankelijk van de bijdrage van anderen – informatie, kennis, vertrouwen en actieve steun – en heeft daarom geen baat bij een kloof met haar omgeving en deze bewoners.

Bervoets pleit voor een wijkpolitie die zich tegenover probleemjongeren opstelt als een strenge, maar rechtvaardige huisvader: consequent, voorspelbaar en duidelijke grenzen aangevend over het toelaatbare. Jongeren vragen om die duidelijkheid. Met de ene keer handhaven en de andere weer ‘soft’ optreden geeft de politie een verwarrend signaal af.

Volgens de onderzoeker verliest de politie bij het Marokkaanse jongerenprobleem al te gemakkelijk uit het oog hoe afhankelijk zij is van de hulp van ‘veiligheidspartners’ én wijkbewoners. Het verpeste woongenot, de slechte wijkreputatie en (bij Marokkanen) het geschade bevolkingsimago zijn bij een deel van de bewoners aanleiding om zelf actie te ondernemen en de politie en het lokale bestuur te ondersteunen. In ruil voor de mogelijkheid hun problemen te agenderen, bieden deze bewoners steun en zorgen zij ervoor dat de politie en lokale overheid goed op de hoogte blijven van ontwikkelingen in de wijk. Gezien haar behoefte aan hulp is het een gemiste kans wanneer de politie – maar ook het lokaal bestuur – deze uitgestoken hand niet zou aanpakken, aldus de Twentse promovendus.

Zie ook:

Dit artikel is een publicatie van Universiteit Twente.
© Universiteit Twente, alle rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 05 oktober 2006

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.