Je leest:

Periodieke koortsaanvallen

Periodieke koortsaanvallen

Auteur: | 30 september 2018
iStockphoto

Er zijn verschillende koortssyndromen, officieel erfelijke systemische auto-inflammatoire ziekten. De behandeling richt zich op de remming van de ontsteking.

Bij het ontstaan van auto-immuunziekten zijn de T-cellen en B-cellen van het verworven afweersysteem actief betrokken. Dit is het deel van het afweersysteem dat een leerproces moet ondergaan en een geheugen moet opbouwen, maar daarbij in de fout gaat. Het andere deel van het afweersysteem, het aangeboren afweersysteem, reageert direct op ziekteverwekkers. Maar ook dat kan misgaan.

Inflammasomen

De afweercellen van het aangeboren afweersysteem hebben een herkenningssysteem (gebaseerd op receptoren) om binnendringende bacteriën en virussen te herkennen. Deze receptoren worden inflammasomen genoemd. Wanneer zo’n inflammasoom wordt geactiveerd zal de afweercel ontstekingsstoffen (interleukinen) gaan produceren om de gehele lichaamsafweer op een hoger niveau te zetten. Dit leidt onder andere tot koorts.

Wanneer het inflammasoom overreageert, wat meestal komt door een genetische verandering, zal dit bij de persoon in kwestie leiden tot regelmatige koortsaanvallen. Deze zeldzame ziekten worden daarom ook wel periodieke koortssyndromen genoemd. Familiaire mediterrane koorts (FMF) is hiervan een van de meest bekende.

Ziekten met een auto-inflammatoire component.
Stichting Biowetenschap & Maatschappij

Mensen met een bepaald type koortssyndroom vertonen meestal een kenmerkend koortsbeloop en hebben ook vaak huidafwijkingen en gewrichtsontstekingen. Tijdens de koortsaanval is in het bloed een verhoogde ontstekingsactiviteit te meten, zoals stijging van de bloedbezinking en stijging van de ontstekingsstof C-reactief proteïne (CRP). Op basis van de ziekteverschijnselen en ontstekingsactiviteit in bloed wordt de diagnose gesteld, veelal aangevuld met genetisch onderzoek.

Ontstekingsremmers

Uitgelicht door de redactie

Geesteswetenschappen
Engels leren kan ook met minder grammatica

Biotechnologie
Navigeren op de tast en sterretjes zien: uitvindingen voor blinden

Geneeskunde
Experimentele therapie gaat Alzheimer te lijf met licht en geluid

Er zijn verschillende koortssyndromen, officieel erfelijke systemische auto-inflammatoire ziekten. De behandeling richt zich op de remming van de ontsteking. Van oudsher wordt bijvoorbeeld de ontstekingsremmer colchicine gebruikt bij de behandeling van FMF. Dit doet de aanvallen sterk verminderen.

Een nieuwe ontwikkeling is het gebruik van biologicals die de ontstekingsstof interleukine-1 (IL-1) blokkeren. De vorming van deze stof speelt een centrale rol bij de koortssyndromen en deze middelen blijken zeer effectief. Het is de laatste jaren duidelijk geworden dat behalve bij ontstekingsziekten ook bij andere ziekten, zoals diabetes type 2 en hartinfarct, auto-inflammatie een rol speelt. Mogelijk wordt in de toekomst, ook hier, remming van de auto-inflammatie in de behandeling betrokken.

Lees het volgende artikel van het thema ‘Ons afweersysteem’

Niets is vanzelfsprekend

Frans Meulenberg
Dit artikel is een publicatie van Stichting Biowetenschappen en Maatschappij.
© Stichting Biowetenschappen en Maatschappij, alle rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 30 september 2018

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.