Je leest:

Nuna II wint World Solar Challenge

Nuna II wint World Solar Challenge

Auteur: | 22 oktober 2003

De Nederlandse ruimte-zonneraceauto Nuna II is als eerste gefinisht in de World Solar Challenge, een monsterrace van 3010 km dwars door Australia voor auto’s die uitsluitend op zonne-energie rijden.

De Nederlandse ruimte-zonneraceauto Nuna II is als eerste gefinisht in de World Solar Challenge, een monsterrace van 3010 km dwars door Australia voor auto’s die uitsluitend op zonne-energie rijden. Doordat Nuna II was voorzien van de meest recente technologie uit de ruimtevaart, vestigde het in de buitenlandse pers als ‘Vliegende Hollanders’ betitelde team ook een nieuw wereldrecord.

De eerste plaats is opnieuw een grandioos succes voor Nederland. In 2001 won de eerste Nuna al de race. Het debuterende team vestigde toen een record van 32 uur en 39 minuten en was ook de eerste zonnewagen die de race binnen 4 dagen besliste. Nuna II, die nog eens sterk is verbeterd, verbeterde dit record met meer dan anderhalf uur met een totale raceduur van 30 uur en 54 minuten. Ook de gemiddelde snelheid van 96,8 km/h lag hoger dat Nuna’s gemiddelde van 91,8 km/h.

Racen dwars door Australië…de World Solar Challenge begon op 19 oktober in Darwin en eindigde op 22 oktober in Adelaide – een race van meer dan 3000 kilometer zonder brandstof! bron: World Solar Challenge

Op rolletjes

Er waren dit jaar 22 auto’s op zonne-energie in de race. Hoewel Nuna II afgelopen zondag pas als tiende wagen startte, drong het zich meteen in de favorietenrol. Even na 11.00 uur wist coureur Mark Olsthoorn de koppositie over te nemen van het Amerikaanse MIT-team. Vanaf dat moment bleef Nuna II aan kop op de Stuart Highway richting Adelaide. Aan het einde van de eerste racedag om 17.00 uur had Nuna II een totale afstand afgelegd van 775 kilometer. Dat is vijftig kilometer meer dan twee jaar geleden, toen het winnende Nederlandse team ook tijdens de eerste racedag de leiding nam. Het sterke Australische Aurora-team bleef op achterstand door een lekke band.

Ook na de tweede racedag van de World Solar Challenge behield Nuna II de koppositie. De voorsprong op de teams van Australië en de Verenigde Staten slonk echter tot een paar minuten, zodat een spannende strijd in het verschiet leek.

Alle hens aan dek als Nuna II te maken krijgt met bandenpech. Het Nuon Solar Team heeft gelukkig hard getraind op het verwisselen van lekke banden. Hierdoor kon het tijdsverlies tot een minimum worden beperkt. bron: Niels Broekema

Tijdens de derde dag had Nuna II zelf te kampen met twee lekke banden. Die werden echter in recordtijd gewisseld zodat het Nederlandse team een voorsprong kon nemen van maar liefst 81 km op Aurora, die op de hielen werd gezeten door de Amerikaanse wagen. De vierde racedag verliep verder op rolletjes. Halverwege de rit bedroeg de voorsprong op Aurora al meer dan een uur, waarna de finish plaatsvond om 08. 38 uur Nederlandse tijd.

Ruimtevaarttechnologie

Dat Nuna II de World Solar Challenge won, kwam mede dankzij alle toegepaste kennis en technologie uit ruimtevaart. Nuna was voorzien van de beste triple junction gallium-arsenide zonnecellen die zijn ontwikkeld voor satellieten. Die cellen leverden nog eens 20% meer energie dan de zonnecellen van de eerste Nuna. De op Nuna II geplaatste zonnecellen waren nog zo nieuw dat ESA ze pas eind september in de ruimte ging gebruiken, met de lancering van de technologische demonstratiesatelliet SMART-1, die nu op weg is naar de maan. Verder was Nuna uitgerust met Maximum Power Point Trackers om de accu ook bij beschaduwing van de zonnecellen optimaal van energie te voorzien. Maximum Power Point Trackers (MPPT) worden al jaren in satellieten toegepast. Ze dienen een zo hoog mogelijk rendement uit zonnepanelen te halen als die beschaduwd worden doordat bijvoorbeeld de stand van de satelliet ten opzichte van de zon verandert. Ook de ESA-missie Rosetta, die in februari 2004 op weg gaat naar komeet Churyumov-Gerasimenko, wordt met MPPT’s uitgerust.

Nuna II maakt gebruik van MPPT om zoveel mogelijk rendement uit zijn zonnepanelen te halen. De techniek wordt al jaren in satellieten toegepast. bron: NOUN

De batterijen voor de accu kwamen ook weer uit de ruimtevaarttechnologie. Het zijn 46 grote Li-ion cellen, die in serie zijn geschakeld en de zonneraceauto in totaal 5 kWh aan energie opleveren. En dan was er uiteraard de wagen zelf, die volledig is opgebouwd uit lichtgewicht koolstofvezels, die aan de bovenkant en op de wielkappen met aramide is versterkt. Het oersterke aramide (beter bekend onder de merknaam ‘Twaron’ van het Nederlandse bedrijf Ten Cate Advanced Composites) wordt ook in ruimtepakken en ter bescherming van astronauten in sommige delen van het International Space Station (ISS) gebruikt.

Het team voor Nuna II bestaat uit Anke Kempen, Diederik Kinds, Eric Trottemant, George Arkesteijn, Henk Jan Kinds, Jan Verdaasdonk, Koen Koster, Mark Olsthoorn, Martijn Hinderdael, Okke Bronkhorst, Raphael Janssens, Sten Swanenberg en Wubbo Ockels. bron: Nuon Solar TeamKlik op de afbeelding voor een grotere versie.

Evenals in 2001 werd het Nederlandse team geadviseerd en bijgestaan door Wubbo Ockels, die in 1985 een ruimtevlucht maakte aan boord van Space Shuttle Challenger (vlucht STS-61A / Spacelab D1) en thans hoogleraar is aan de TU Delft.

Dit artikel is een publicatie van European Space Agency (ESA).
© European Space Agency (ESA), alle rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 22 oktober 2003

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.