Je leest:

Nieuwe pomp voor de tropen

Nieuwe pomp voor de tropen

Auteur: | 26 juni 2002

De Universiteit Twente en het Regionale Opleidingscentrum Oost-Nederland ontwikkelden een nieuwe kleine aluminium waterpomp speciaal voor druppelirrigatie. Eenvoudig en duurzaam moest de pomp worden. Volgens de bedenker Gert Breur is de zogenaamde pulspomp geschikt voor transport van voedingsmiddelen als pomp in een kleine ontzoutingsinstallatie.

De pulspomp is de opvolger van de rampomp, die Breur eerder ontwikkelde, en bestaat uit een T-stuk, twee stalen kogels, een slangtule en een stelmoer. De nieuwe pomp is alleen nog in prototype gemaakt. Om het principe te kunnen demonstreren ontwikkelde Breur een klein model voor educatieve doeleinden. De ontwikkeling van de pulspomp is te volgen via www.wot.utwente.nl.

Breur houdt zich al 35 jaar bezig met onderzoek en de toepassingen van kleinschalige pompen voor ontwikkelingslanden. Enkele jaren geleden ontving hij de onderscheiding van het Prins Bernhard Cultuurfonds in Overijssel. Eerder ontwikkelde hij de ‘Breur-ram’, een pomp die werkt op basis van golfslagenergie, overdruk en kleppen.

De pomp is gebaseerd op het principe van de ‘Waterram’ dat de Britse wetenschapper en klokkenmaker John Whitehurst in 1772 ontdekte. Het principe van de rampomp was voor Breur uitgangspunt bij zijn nieuwe vinding en wordt bij de figuren nog eens uitgelegd.

Rechts stroomt continu water binnen, aangeleverd door een plastic drukpijp die van 1 tot 2 meter hoogte komt. Het water stroomt aanvankelijk in de waterram naar boven en stroomt over de grond terug in de rivier. Naarmate het water meer snelheid maakt zal het op een gegeven moment de uitlaatklep meesleuren. Hierdoor sluit het water zijn eigen enigszins uitgang af.

Toch komt er door de aanvoerpijp nog water binnen zorgend voor een overdruk in de waterram. (vergelijkbaar met een kraan die snel wordt dichtdraait, daarin is ook de uitgang plotseling dicht terwijl het water blijft toestromen. Een tik is dan in de waterleiding te horen). Dit heet wel de ‘waterhamer’, het geluid waaraan de waterram zijn naam dankt. In de waterram wordt de overdruk nuttig gebruikt, de terugslagklep links wordt geopend en het water kan doorstromen.

Na een fractie van een seconde verdwijnt de overdruk, de terugslagklep zich weer en het water komt stil te staan. Door de zwaartekracht valt de uitlaatklep boven in de pomp naar beneden en de druk bouwt zich opnieuw op. Dit proces herhaalt gebeurt zo’n 2-3 keer per seconde waardoor telkens een klein beetje water naar de afvoer wordt gepompt.

Breur voerde zijn onderzoek uit bij de Werkgroep Ontwikkelingstechnieken (WOT) van de Universiteit Twente. Deze vrijwilligersorganisatie bestaat uit studenten en afgestudeerden van de UT die zich inzetten voor technische toepassingen op het gebied van duurzame energievoorziening en watertransport in ontwikkelingslanden. Voor de ontwikkeling van de puls-pomp werkte Breur samen met studenten en medewerkers van het Regionaal Opleidingscentrum Oost-Nederland.

Dit artikel is een publicatie van Marco van Kerkhoven.
© Marco van Kerkhoven, alle rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 26 juni 2002

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.