Je leest:

Nieuwe kaart van ijs op Mars

Nieuwe kaart van ijs op Mars

Net onder het oppervlak van Mars is zoveel ijs gevonden dat de gehele planeet onder een laag van twintig centimeter water zou kunnen worden gezet. Dat is voldoende water om mensen te laten overleven, zeggen wetenschappers van het Los Alamos National Laboratory. Deze week zijn de eerste foto’s vrijgekomen waarop de ijsvoorraad op Mars zichtbaar is.

De metingen zijn gedaan met Nasa’s Mars Odyssey ruimtesonde en laten de verdeling van waterstof zien over het oppervlak van Mars. De onderzoeker die de berekeningen uitvoerde, Bill Feldman, denkt dat er voldoende ijs is op Mars om menselijke bewoning mogelijk te maken. Zonder water kunnen mensen niet overleven. Zonder zuurstof ook niet, maar dat is chemisch in klimaatbunkers te maken, zoals in het Biosfeer 2 project gebeurt. Water is moeilijker te maken, en daarvoor is veel energie nodig.

Feldman heeft ruim een jaar aan de gegevens gerekend die de neutronen spectrometer in Los Alamos en de Odyssey opleverden. De data zijn verzameld op 35 lengtegraden van zowel de noord- als zuidpool van Mars. Omdat ruim een half Mars jaar (687 dagen, de helft daarvan is ongeveer een Aards jaar) is gemeten, worden de gegevens niet verstoord door het zogenaamde droge ijs (bevroren kooldioxide) dat zich in de Marswinter aan de polen vormt.

De metingen in deze grafieken zijn afkomstig van Nasa’s Mars Odyssey ruimtesonde en laten de verdeling van waterstof zien over het oppervlak van Mars. Klik op de plaat voor een grotere versie

Op de bovenstaande kaarten zijn de locaties van de waterstofbronnen weergegeven. Verrassend is dat relatief veel waterstof is aangetroffen in Arabia Terra, een woestijngebied van zo’n 3000 kilometer breed. Zo’n tien massaprocenten van het suboppervlak bestaat daar uit waterstofverbindingen en water. Hoe dik de ijskappen onder polen zijn, kon Feldman ook analyseren. Daarvoor berekende hij de intensiteit van de gammastraling die het waterstof vrijliet.

Waterstof vormt zich tot water in mineraalrijke omgevingen. In de buurt van het water en ijs is dan ook veel zeoliet, klei en magnesiumsulfaat gevonden. Hoe het water in de ondergrond van Mars is terechtgekomen, zullen Feldman en zijn collega’s de komende jaren gaan onderzoeken.

Een verklaring is dat de ijskappen aan de polen de bron van het water zijn en dat smeltwater van de polen zich over de rest van de planeet hebben verspreid. Een andere verklaring is dat Mars ongeveer een miljoen jaar geleden is gekanteld, waardoor de toenmalige ijskappen aan de polen als watersreservoirs zijn achterbleven in wat nu de warmere delen zijn, midden op de planeet.

Dit artikel is een publicatie van Marco van Kerkhoven.
© Marco van Kerkhoven, alle rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 07 februari 2003

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.