Je leest:

Neder-wiede-wiede-wiet

Neder-wiede-wiede-wiet

Auteur: | 11 april 2003

Nederlandse wiet behoort tot de sterkst verdovende cannabis ter wereld. Amateurs gebruiken professionele technieken om de thuisteelt te verbeteren.

In 1999 verschenen berichten in de media berichten over de toegenomen sterkte van cannabisproducten. Vooral over nederwiet deden wilde verhalen de ronde: Amerikaanse toeristen liepen in Amsterdam stoned tegen trams aan of vielen uit hotelramen doordat zij niet gewend waren aan de extreme sterkte van het Nederlandse product. Het Trimbos Instituut voor onderzoek naar geestelijke gezondheid kreeg van de overheid opdracht jaarlijks de sterkte van cannabisprodcten te meten.

Onlangs verscheen het derde onderzoeksrapport. Voor THC-bepaling kochten medewerkers van het instituut in vijftig coffeeshops monsters van verschillende herkomst. THC staat voor tetrahydrocannabinol, het bestanddeel van cannabis dat de gebruiker de bekende roes geeft. In het onderzoek van 2002 bleek Nederlandse wiet, de gedroogde bloemtoppen van de cannabisplant, een opmerkelijk hoog THC-gehalte te bevatten: 15 procent tegen 7 procent in wiet van buitenlandse origine. Het gehalte in nederwiet bleek sterk gestegen: twee jaar geleden bevatte die nog 9 procent THC.

Nederlandse hasj (gemaakt uit de hars van de cannabisplant) bevatte 33 procent THC, buitenlandse hasj 18 procent. Raymond Niesink, onderzoeksleider bij het Trimbos Instituut, verklaart de stijging door betere teeltomstandigheden. Hoewel de THC-opbrengst voornamelijk wordt bepaald door de genetische eigenschappen van de plant, zijn de teeltomstandigheden cruciaal om de mogelijke productie ook daadwerkelijk te halen. De in Nederland geteelde variëteiten zijn specifiek veredeld voor binnenteelt. Binnenteelt lijkt nu buitenteelt te verdringen.

Skunk

In de periode 1986-1996 nam de veredeling van wiet een grote vlucht in Nederland. Niesink: ‘Die veredeling geschiedde zeer professioneel. Je kan het vergelijken met bijvoorbeeld de veredeling van bieten. Cannabis heeft daarnaast het voordeel dat er losse mannelijke en vrouwelijke planten zijn, wat gericht kruisen vergemakkelijkt.’ Het uitgangsmateriaal komt volgens hem uit de Verenigde Staten. Hier werden tot de jaren zeventig rassen van de soort Cannabis sativa geteeld. Deze werden tot vijf meter hoog, waardoor ze ongeschikt waren voor binnenteelt. Buiten waren ze gemakkelijk op te sporen. Door te kruisen met de kleinere C. indica verkregen Amerikaanse kwekers goede hybride rassen voor binnenteelt.

Nederlandse veredelaars kweekten in de begin jaren rassen die nauwelijks THC opbrachten en die door hun penetrante geur aangeduid werden met ‘skunk’. Inmiddels kunnen Nederlandse rassen wat betreft smaak en sterkte wedijveren met de moederplanten uit Amerika. Op de markt worden al F1-hybriden aangeboden, de techniek waarvan veredelaars bijvoorbeeld bij maïs ook veel gebruik maken. Voor vermeerdering gebruiken telers grootschalige kloontechnieken, ontwikkeld door het Nederlandse bedrijf Sensi Seeds.

Veredeling en vermeerdering van cannabis zijn niet illegaal, een aantal rassen is dan ook aangemeld bij de internationale registratie autoriteit UPOV. Op die rassen rust kwekersrecht: geregistreerde rassen mogen niet zonder toestemming van de eigenaar worden nageteeld. Behalve met betere rassen verhogen telers hun opbrengst met de zogeheten sinsemilla-techniek. Sinsemilla betekent letterlijk: zonder zaad. Vrouwelijke planten produceren de THC houdende hars om pollenkorrels te binden. De productie stopt direct na bestuiving. Wanneer vrouwelijke planten niet bestoven worden en geen zaad zetten stijgt de hars-opbrengst aanzienlijk. Telers voorkomen bestuiving door mannelijke planten te verwijderen.

Binnenteelt heeft nog andere voordelen voor telers. Het maakt jaarrondteelt en daarbij vier oogsten per jaar mogelijk. Ook valt de teelt minder op. Bovendien wordt het THC-gehalte nog verhoogd door de hoge temperaturen. Deze doen de onderste bladeren afvallen, waardoor de THC naar de hogere delen wordt getransporteerd. Daar stijgt dan de concentratie THC.

Trimbos-onderzoekers maten in de aangekochte porties wiet THC-percentages tussen 1,9 en 28,5 procent. Voor de medicinale toepassing van cannabis zijn zulke verschillen ongewenst: patiënten moeten nauwkeurig hun medicijn kunnen doseren. Sinds 17 maart is medicinaal gebruik van cannabis wettelijk toegestaan in Nederland. Het Ministerie van Volksgezondheid heeft het Bureau voor Medicinaal Cannabisgebruik (BMC) ingesteld om toezicht te houden op kwaliteit en distributie van de cannabis. De distributie zal verlopen via reguliere apotheken om patiënten de gang naar coffeeshops te besparen.

Voor de teelt heeft BMC twee telers aangewezen: de Stichting Institute of Medical Marihuana en stichting Maripharm, beide in Rotterdam. Zij hebben de teelt sterk gestandaardiseerd. Voorlichter Scholten van Volksgezondheid: ‘De standaardisering heeft als voordeel dat de gehaltes werkzame stof fluctueren tussen 85 en 115 procent. Bij andere gewassen zijn variaties van 50 procent niet ongewoon.’ Scholten verwacht in september de eerste producten in de apotheek.

Onder andere patiënten met migraine, chronische pijnen, M.S., aids en chemotherapie bij kanker vinden verlichting door het gebruik van cannabis. Het psychoactieve THC is één van de ongeveer tachtig cannabinoïden die voorkomen in cannabis. Of deze stof alle medicinale voordelen oplevert is niet bekend. Vooralsnog wordt cannabis dan ook toegepast als compleet plantpreparaat; patiënten kunnen het inhaleren met een verdamper of drinken als thee. Cannabis met tabak verwerken tot een joint, zoals bij recreatief gebruik, heeft ongezonde bijwerkingen en wordt daarom afgeraden

Dit artikel is een publicatie van Bionieuws.
© Bionieuws, alle rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 11 april 2003

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.