Je leest:

Nanodeeltjes gaan strijd aan met nikkelallergie

Nanodeeltjes gaan strijd aan met nikkelallergie

Auteur: | 6 april 2011

Onderzoekers van de Harvard Universiteit denken een crème te hebben ontworpen die nikkelallergie bestrijdt. De crème bestaat uit nanodeeltjes calciumcarbonaat en calciumfosfaat die nikkel afvangen voordat het de huid binnendringt. De jeuk en rode uitslag van één van de meest voorkomende vormen van contactallergie moet daarmee verleden tijd zijn.

De uitslag op deze vinger was het gevolg van het dragen van een ring die nikkel bevatte.

Het is heel vervelend om allergisch te zijn voor een metaal dat in allerlei alledaagse voorwerpen gebruikt wordt. Toch is dat het geval bij mensen met nikkelallergie. Hun huid wordt rood en begint te jeuken zodra het in aanraking komt met nikkel. Dat contact is moeilijk te vermijden: nikkel zit in combinatie met andere metalen bijvoorbeeld in piercings, sieraden en euromunten. Nikkelallergie is één van de meest voorkomende vormen van contactallergie. Harde cijfers ontbreken, maar mogelijk heeft zo’n 10 procent van de wereldbevolking er last van.

Nikkelallergie?

Bij nikkelallergie ziet je lichaam het metaal nikkel als iets ‘vijandigs’ en wordt het contact ermee bestreden alsof het om een virus of bacterie gaat: je immuunsysteem reageert met een ontsteking. Dat leidt tot rode, jeukende plekken op de huid. Vaak moet het contact met nikkel langdurig zijn. Een nikkelen deurknop vastpakken kan weinig kwaad, maar het dragen van nikkelhoudende sieraden op de huid wel. Nikkelallergie kan zich plots ontwikkelen, op elke leeftijd. Waarom dat gebeurt, is niet helemaal duidelijk.

Eén van die mensen is Jeffrey Karp, expert op het gebied van nanodeeltjes en werkzaam bij Harvard Medical School. Samen met collega’s ging hij op zoek naar nanodeeltjes waarmee hij de irriterende huidklachten van onder andere hemzelf kon bestrijden. Hun zoektocht lijkt succesvol met de vondst van nanodeeltjes van calciumcarbonaat en calciumfosfaat. Deze stoffen binden aan nikkel en dankzij de kleine afmeting van de deeltjes – zeventig nanometer – doen ze dat ook nog eens heel efficiënt. Toch zijn de deeltjes nog altijd groot genoeg om door de huid te worden opgenomen: dat maakt de deeltjes erg geschikt voor gebruik op de huid.

Crème houdt nikkel tegen

De onderzoekers mengden de nanodeeltjes samen met glycerine tot een crème. Deze brachten ze aan op stukjes varkenshuid en levende muizen. In beide gevallen bleek de hoeveelheid nikkelionen dat de huid binnendrong sterk verminderd. Nikkelgevoelige muizen die waren behandeld met de crème bleken bovendien minder last te hebben van ontstekingen dan muizen die alleen glycerine toegediend hadden gekregen. Nadat de crème het nikkel heeft gebonden is het eenvoudig van de huid te wassen, zeggen de onderzoekers.

Jeffrey Karp (rechts) en zijn collega Praveen Kumar Vemula. Bijzonder is dat Karp een aandoening bestrijdt waar hij zelf aan lijdt.
Brigham and Women’s Hospital, Donna Coveney

Het lijkt een hoopvol nieuw wapen in de strijd tegen nikkelallergie. Op dit moment is er geen medicijn om van de allergie af te komen. Wel bestaan er hormooncrèmes die het nikkel van de huid verwijderen van een aangetaste plek, maar volgens Karp zijn die niet bij iedereen even effectief en soms zelfs giftig. Het veelgebruikte advies is om zoveel mogelijk contact met nikkelhoudende voorwerpen te vermijden. Maar dat blijkt in de praktijk niet altijd even makkelijk.

Slag om de arm

Of de crème met nanodeeltjes uitkomst kan bieden, hangt nog wel af van tests op menselijke huid, want die zijn nog niet gedaan. Bekend is dat de huid van mensen niet hetzelfde is als die van de muis, dus er dient nog een kleine slag om de arm gehouden te worden. Maar de onderzoekers zien wel degelijk potentie. Ze hebben al een patent op de methode en zijn nu op zoek naar industriële partners. Volgens Karp moet de crème in één of twee jaar op de markt zijn.

Bron:

  • P.K. Vemula e.a., Nanoparticles reduce nickel allergy by capturing metal ions, Nature Nanotechnology (3 april 2011, online) DOI:10.1038/nnano.2011.37
Dit artikel is een publicatie van NEMO Kennislink.
© NEMO Kennislink, sommige rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 06 april 2011

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.