Je leest:

Mogelijkheden voor therapie tegen HIV

Mogelijkheden voor therapie tegen HIV

Auteur: | 2 mei 2008

Het HIV-virus (de veroorzaker van AIDS) is niet langer veilig wanneer het zich verstopt in cellen van het menselijke afweersysteem (T-cellen). Onderzoekers van de universiteit van Stanford maakten een synthetische verbinding die ervoor zorgt dat het virus weer bereikbaar wordt voor antivirale middelen. In Science spreken zij deze week over een mogelijke combinatietherapie die het hele HIV-virus in één keer kan elimineren.

Wereldwijd leven op dit moment 33,2 miljoen mensen die besmet zijn met HIV. In 2007 stierven ongeveer 2,1 miljoen mensen aan de gevolgen van AIDS. De verspreiding van het HIV-virus in het lichaam kan geremd worden met behulp van antivirale middelen. Maar virusdeeltjes die niet actief zijn en zich verstopt hebben in de menselijke T-cellen, blijven hierbij gespaard. Enige tijd na behandeling worden deze virusdeeltjes weer actief en gaan zich vermenigvuldigen, waardoor de ziekte vaak opnieuw op komt zetten.

Plantenextracten van de medicijnman

Patiënten moeten dus eigenlijk onder een voortdurende behandeling met antivirale middelen blijven. Maar hieraan kleven een aantal grote nadelen. Zo is er bij zo’n langdurige behandeling een steeds verder toenemend risico op bijwerkingen. Ook muteert het HIV-virus constant waardoor het resistent kan worden tegen antivirale middelen. Langdurige behandeling vergt een hele hoop van patiënten. Zij moeten hun medicijnen dagelijks innemen volgens een zeer strikt schema. Vooral in ontwikkelingslanden vormen de kosten van voortdurende behandeling met antivirale middelen een probleem.

Deze medicijnman van de Samoa bereidt plantenextracten waarmee hij mensen met hepatitis-achtige klachten kan behandelen.

De synthetische verbinding die de onderzoekers maakten, is gebaseerd op de stofjes prostatine en DPP. Deze, sterk op elkaar lijkende, natuurlijke stofjes werden tot dusver alleen aangetroffen in een aantal plantensoorten. Dat de stofjes een therapeutische werking konden hebben, was al bekend. Medicijnenmannen van de Samoa gebruikten de plantenextracten om mensen met hepatitis-achtige klachten te behandelen, wat ook aangeeft dat de stoffen niet giftig zijn voor mensen. Wetenschappers hebben de werking van prostatine en DPP nog nauwelijks bestudeerd, omdat de stofjes tot nu toe alleen in kleine hoeveelheden beschikbaar waren.

Verbetering van therapeutisch effect

In Stanford mengden de onderzoekers phorbol (een stof die afkomstig is uit olie van Croton plantzaden, maar die ook commercieel beschikbaar is) en crotophorbolone (een stof die afkomstig is uit olie van Jatropha plantzaden en ook geproduceerd wordt als biodiesel). In slechts vijf stappen werd uit de combinatie van deze twee stoffen een synthetische vorm van prostatine en DPP gemaakt. Deze snelle productiemethode zorgt er ook voor dat het economisch haalbaar is om grote hoeveelheden van de stofjes te maken.

Olie uit de zaden van deze Jatropha wordt gebruikt in biodiesel, maar is (in combinatie met olie uit Croton zaden) ook geschikt voor het maken van prostatine en DPP.

De synthetische verbindingen zijn op dit moment een exacte kopie van hun natuurlijke voorbeelden. Wetenschappers kunnen zich nu verder verdiepen in de precieze werking van prostatine en DPP. Om het therapeutische effect van de stofjes verder te verbeteren, is nog veel onderzoek nodig. De werking van prostatine en DPP moet geoptimaliseerd worden. Op dit moment kan 80% van de verstopte HIV-virusdeeltjes worden opgeruimd, maar dat is niet genoeg. Zolang de stofjes niet 100% van de inactieve virusdeeltjes vernietigen, heeft HIV nog steeds de kans om later weer de kop op te steken.

Dit artikel is een publicatie van NEMO Kennislink.
© NEMO Kennislink, sommige rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 02 mei 2008
NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.