Je leest:

Marsvlakte Meridiani lag ooit aan zee

Marsvlakte Meridiani lag ooit aan zee

Auteur: | 25 maart 2004

NASA is er zeker van: de Mars rover Opportunity staat op een oude zeebodem. De patronen die het water in de rotsen van Meridiani Planum heeft achtergelaten zijn onmiskenbaar.

“Volgens ons staat Opportunity geparkeerd op de kustlijn van een oude Marszee,” zei dr. Steve Squyres van Cornell University. Squyres is onderzoeksleider van de robots Spirit en Oppurtunity die sinds januari op Mars rondrijden. Drie weken geleden presenteerde zijn team al zoutsporen die erop wezen, dat de gesteenten van Meridiani Planum ooit drijfnat waren. Nu hebben de onderzoekers overtuigende sporen van afzettingsgesteente gevonden: teken dat Opportunity’s omgeving langere tijd onder water heeft gestaan. Een zee op Mars!

De rimpelingen in dit gesteente wijzen op stromend water. Dat heeft zowel van links naar rechts als van het oppervlak naar binnen (de afbeelding in) gestroomd. bron: Nasa / JPL / Cornell University / USGS

Drie weken terug durfde Squyres nog niet te zeggen of de stenen van Meridiani Planum in water waren afgezet. Sindsdien heeft zijn team allerlei gelaagde gesteenten onderzocht. De geribbelde patronen in die rotsen lijken sprekend op slibafzettingen in stromend water die ook op aarde zijn te vinden. Squyres’ team baseert zijn uitspraken op onder meer 152 microscoopfoto’s van de rots ‘Last Chance’. Die laten duidelijke patronen van waterafzettingen zien, naast patronen die door de wind zijn gevormd.

De korrelige vormen in dit gesteente zijn een indicatie voor de stroomsnelheid van het water waarin het is gevormd. Die snelheid is niet heel precies te bepalen – tussen de 10 en 50 centimeter per seconde. Dat komt doordat er zoveel onbekenden zijn: het materiaal van de steen en het stromingsgedrag van water in de lichte Mars-zwaartekracht zijn geen van beide bekend. bron: Nasa / JPL / Cornell University / USGS

Stromend water heeft de korrelige en golvende structuren in ‘Last Chance’ gevormd, maar veel meer detail kunnen de NASA-wetenschappers nog niet geven. De korrelgrootte wijst op een stroomsnelheid tussen de 10 en 50 centimeter per seconde.

Samen met de eerder gevonden mineralen zoals hematiet en jarosiet, die op aarde in een waterige omgeving worden gevormd, wijst dat alles op een zee van zout water die ooit Meridiani Planum bedekte. Hoe láng het geleden is dat Mars een zee kende, is nog niet bekend. De golvende patronen in de rotsen geven dan wel aan dat er ooit een meer of zee was, maar de ouderdom is met de huidige gegevens niet vast te stellen. Waarschijnlijk wordt de missie van Spirit en Opportunity dan ook doorgezet na de geplande drie maanden. Ook zijn er al voorzichtige plannen om extra robots naar Mars te sturen – misschien om rotsen mee terug te nemen naar de aarde. Waar water was, kan namelijk leven zijn geweest: met gespecialiseerde robots of laboratoria op aarde zijn de sporen daarvan misschien nog te vinden. De rust in Meridiani Planum is dan voorbij: zoals elke interessante zeekust kan de vlakte nog een hoop toeristen verwachten!

Dit artikel is een publicatie van NEMO Kennislink.
© NEMO Kennislink, sommige rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 25 maart 2004

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.