Je leest:

Mammoet komt bijna weer tot leven

Mammoet komt bijna weer tot leven

Auteur:

De stormachtige ontwikkeling die plaatsvindt op het gebied van DNA-onderzoek heeft, in combinatie met de ontdekking van (deels) bewaard gebleven DNA in tal van fossielen, al diverse malen geleid tot speculaties dat het ooit mogelijk zal worden om uitgestorven dieren of planten ooit weer, via gereconstrueerd DNA, tot leven te wekken.

Pogingen daartoe zijn nu nog tot mislukken gedoemd, omdat aangetroffen DNA (onder meer van dino’s, holenberen, maar ook Neanderthalers) zodanig beschadigd en incompleet was dat er meer niet dan wel van over was. De ontwikkeling lijkt echter niet te stuiten, en de ‘wederopstanding’ van de wolharige mammoet ( Mammuthus primigenius) lijkt zelfs niet langer helemaal ondenkbaar.

Werkzaamheden voor de isolatie van DNA uit een mammoetbot. (© H. Poinar)

De botten van een exemplaar dat afkomstig is uit de permafrost in Siberië en dat 27.000 jaar oud is, hebben namelijk materiaal opgeleverd waardoor een sequentie van niet minder dan 13 miljoen basenparen van het DNA kon worden vastgesteld. Volgens de leider van het onderzoeksteam, de geneticus Hendrik Poinar, is de door hen toegepaste techniek zo effectief dat hij al op korte termijn gebruikt kan worden om de volledige DNA-sequentie van uitgestorven organismen vast te stellen. Daarmee zouden die organismen, in principe, weer kunnen ontstaan, ook al zal dat nog de nodige technische (en ethische) problemen met zich meebrengen.

Geneticus Henrik Poinar bij babymammoet Dima ( © H. Poinar)

Bij het door Poinar uitgevoerde onderzoek zijn trouwens ook grote sequenties (met in totaal 15 miljoen basenparen) van gefossiliseerde micro-organismen die op de mammoet werden aangetroffen, bepaald. Het gaat daarbij om bacteriën, schimmels, virussen, organismen uit de bodem en planten. Dat betekent dat niet alleen de fossiele macrofauna en -flora weer tot leven zouden kunnen worden gewekt, maar ook de daarbij behorende microben.

Dick Mol en Bernard Buigues bij de resten van een wolharige mammoet ( © A. Tikhonov)

Deze sciencefictionachtige mogelijkheden worden nog reëler nu nieuwe generaties van apparatuur waarmee DNA-sequenties worden bepaald, steeds effectiever worden, en nu het ook steeds beter wordt om ‘echt’ DNA van verontreinigingen te onderscheiden. Doordat met de nieuwe technieken steeds grotere DNA-sequenties kunnen worden bepaald, wordt het ook steeds beter mogelijk om de relatieve verwantschap tussen diverse soorten vast te stellen. Zo blijkt het DNA van de onderzochte mammoet (een vrouwtje) voor 98,5% gelijk aan dat van de recente Afrikaanse olifant ( Loxodonta africana). Ze stonden echter nog dichter bij de Aziatische olifant ( Elephas maximus).

Referenties:

Gibbons, A., 2005. New methods yield mammoth samples. Science 310, p. 1889. Poinar, H.N., Schwarz, C., Qi, J., Shapiro, B., MacPhee, R.D.E., Buigues, B., Tikhonov, A., Huson, D.H., Tomsho, L.P., Auch, A., Rampp, M., Miller, W. & Schuster, S.C., 2005. Metagenomics to paleogenomics: large-scale sequencing of mammoth DNA. Sciencexpress 2005-12-20, 7 pp.

Foto’s welwillend ter beschikking gesteld door Jane Christmas, Office of Public Relations, McMaster University, Hamilton (Canada).

Lees ook meer nieuws op de website van NGV Geoniews

Dit artikel is een publicatie van NGV Geonieuws.
© NGV Geonieuws, alle rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 01 februari 2006

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

LEES EN DRAAG BIJ AAN DE DISCUSSIE