Je leest:

Magnetars hebben kleine ‘explosiehaarden’

Magnetars hebben kleine ‘explosiehaarden’

Auteur: | 24 september 2007

Sterrenkundigen hebben ontdekt hoe ontploffingen op de zeldzame magnetars verlopen. Dat zijn de extreem magnetische restanten van ontplofte zware sterren. Waarnemingen met de röntgensatelliet XMM-Newton hebben het mechanisme opgehelderd.

Met behulp van de Europese röntgensatelliet XMM-Newton is nieuw inzicht verkregen in de werking van zogeheten magnetars. Magnetars zijn kleine neutronensterren met een sterk magnetisch veld die af en toe buitengewoon krachtige uitbarstingen van röntgenstraling vertonen. In 2003 zagen sterrenkundigen hoe zo’n neutronenster daarbij een factor 100 helderder werd: XTE J1810-197. Tot nog toe was onduidelijk waar die uitbarstingen precies plaatsvonden: aan het oppervlak van de magnetar zelf of in de wolken van elektrisch geladen deeltjes die in het omringende magnetische veld verstrikt raken.

Artist’s impression van een uitbarsting op een magnetar, een zeer magnetisch restant van een ontplofte, zware ster. bron: NASA / Swift.

Uit waarnemingen van zeven uitbarstingen van XTE J1810-197, die tussen 9 augustus 2003 en 12 maart 2006 plaatsvonden, kan nu worden afgeleid dat het eerste het geval moet zijn. De gegevens duiden erop dat de ‘explosiehaarden’ niet groter zijn dan een kilometer of drie en even onder het oppervlak van de magnetar liggen. Daarmee is echter nog niet duidelijk wát de explosies veroorzaakt. De oorzaak moet ongetwijfeld in het bizar sterke magnetische veld worden gezocht, maar hoe de vork in de steel zit, is onbekend.

Zie verder

Dit artikel is een publicatie van Astronieuws.
© Astronieuws, alle rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 24 september 2007

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.