Je leest:

‘Havenverbod’ voor HIV

‘Havenverbod’ voor HIV

Auteur: | 4 april 2011

Italiaanse wetenschappers hebben een totaal nieuwe manier gevonden om het aidsvirus HIV te bestrijden: een kunstmatig eiwit dat voorkomt dat het virus op mensencellen aangrijpt. Bijzonder is dat de Italianen zelf het eiwit met enorme precisie hebben ontworpen. Daardoor vertoont het vrijwel zeker geen bijwerkingen als medicijn. Dat schrijven Paolo Lusso en zijn collega’s in het tijdschrift FASEB.

Lusso’s nieuwe eiwit is gebaseerd op een menselijk eiwit dat normaal gesproken virusinfecties tegengaat. Dat werkt meestal goed, maar om een infectie met HIV te voorkomen is van het natuurlijke eiwit zo’n hoge dosis nodig dat er bij de patient een hevige ontstekingsreactie ontstaat; met allerlei akelige bijwerkingen als gevolg. Lusso knipte de delen van het natuurlijke eiwit die deze bijwerkingen veroorzaken er gewoon af. Het zo precies manipuleren van biologische moleculen heet ook wel synthetische biologie. Het is de eerste keer dat medici een kunstmatig medicijn hebben ontworpen tegen HIV, dat geen bijwerkingen belooft te hebben.

Virussen van het type HIV zijn hier te zien als groene bolletjes. Als HIV wil afmeren op menselijke cellen, dan moet hij zich kunnen verbinden met het eiwit CCR5. Een nieuw medicijn verhindert dat.
CDC

Eigenlijk is Lusso’s nieuwe eiwit een zogenaamd peptide, dat zichzelf verbindt met open plekken op menselijke cellen. Die plekken zijn als ‘havens’ waar HIV normaal gesproken op ‘afmeert’.

Doordat Lusso’s peptide deze beschikbare havens bezet voordat HIV er op kan afmeren, kan het virus geen infecties meer veroorzaken. Dat het zo werkt bevestigt Lusso in het blad FASEB; door chemische analyses te doen en menselijke kweekcellen met HIV te bestoken.

De ‘afmeerplaats’ waar we het over hebben is het voor medici bekende CCR5. Daarvan is al meer dan tien jaar bekend dat HIV het nodig heeft om een infectie te veroorzaken. Het is zelfs zo dat mensen die gedeeltelijk immuun zijn tegen HIV een genetische afwijking dragen waardoor CCR5 bij hen een andere vorm heeft. Het virus past dan als het ware niet meer op CCR5, waardoor net als bij Lusso’s peptide een infectie uitblijft.

Andere medicijnen die op CCR5 aangrijpen zijn daarom al jaren veelbelovend, maar bleken telkens vruchteloos omdat niemand weet hoe CCR5 precies werkt. Lusso weet het ook nog steeds niet, maar werkte eromheen door te kijken welke eiwitten in het lichaam van nature aan CCR5 kunnen binden. Het eiwit RANTES bleek daar steengoed in te zijn. Door RANTES stap voor stap te ontleden kwam hij uit op zijn nieuwe, naamloze peptide die nu de hoofdrol in zijn FASEB-publicatie speelt.

Omdat het peptide alleen nog op gekweekte cellen is getest, zal het nog even duren voordat mensen aan de beurt zijn. Sterker nog, Lusso heeft alleen aangetoond dat het peptide HIV tegenhoudt. Hoe het molecuul het best kan worden verpakt als medicijn is nog helemaal niet onderzocht.

Zie ook

Oeps: Onbekende tag `feed’ met attributen {"url"=>"https://www.nemokennislink.nl/kernwoorden/hiv.atom", “max”=>"6", “detail”=>"minder"}

Meer biotechnologie op Ditisbiotechnologie.nl

Dit artikel is een publicatie van Ditisbiotechnologie.nl.
© Ditisbiotechnologie.nl, alle rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 04 april 2011

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.