Je leest:

Gekweekte plasbuis lijkt succesvol

Gekweekte plasbuis lijkt succesvol

Auteur: | 10 maart 2011

Het is Amerikaanse wetenschappers gelukt om een beschadigde plasbuis te repareren met een nieuw stukje gekweekte plasbuis. Het is voor het eerst dat die ingreep met succes werd uitgevoerd bij menselijke patiënten.

Een plasbuis is vrij kwetsbaar en kan, bijvoorbeeld tijdens een motorongeluk, gemakkelijk beschadigen. En met een beschadigde plasbuis wordt iets simpels als urineren plotseling een stuk lastiger. Bovendien hebben sommige patiënten regelmatig last van infecties. Dat zorgt voor pijn bij het plassen en bloed in de urine.

Het is mogelijk om een beschadigde plasbuis weer te repareren, maar eenvoudig is dat vaak niet. Een uroloog kan de eindjes van de originele plasbuis weer aan elkaar knopen of – bij grotere beschadigingen – een stukje huid gebruiken om de originele plasbuis weer compleet te maken. Zeker bij beschadigingen die een aantal centimeters lang zijn, mislukken zulke ingrepen nogal eens. In die gevallen zou het beter zijn om een beschadigd stukje plasbuis in zijn geheel te kunnen vervangen.

Gekweekt stukje plasbuis in een petrischaaltje.
Atlantida Raya-Rivera e.a.

Om dat voor elkaar te krijgen zou je complete stukjes plasbuis moeten kunnen kweken. En dat dat kan, laat een team van Amerikaanse wetenschappers deze week zien in vakblad The Lancet. Tussen 2004 en 2007 behandelden zij vijf jongens (tussen tien en veertien jaar oud) met een ernstig beschadigde plasbuis. Om te beginnen haalden de Amerikanen cellen weg in het gebied rond de blaas en de plasbuis. Die cellen lieten zij in het laboratorium vier tot zeven weken groeien op een buisvormige mal.

Blaas legen

Nadat de buisjes voldoende gegroeid waren, was het tijd voor een operatie. Daarbij brachten de wetenschappers het nieuwe buisje in op de plaats van de beschadigde plasbuis, tussen de penis en de prostaat. Na de operatie werden de jongens gemiddeld nog 71 maanden gevolgd om te kijken hoe het nieuwe stukje plasbuis zich ontwikkelde en hoe het ging met urineren.

De resultaten zijn veelbelovend. Binnen drie maanden na de operatie zag de gekweekte plasbuis er net zo uit als het origineel. En ook de functionaliteit van het nieuwe stukje buis was prima. De jongens konden hun blaas legen met een snelheid van ongeveer 27 milliliter per seconde. Dat is ruim voldoende, want bij een waarde boven de 10 milliliter per seconde heeft iemand in de praktijk geen problemen met plassen. Maar wat misschien wel het belangrijkst is: alle vijf de jongens en hun ouders gaven aan tevreden te zijn met het eindresultaat van de operatie.

Plasbuis van de vijf patiënten voor (bovenste rijtje) en na (onderste twee rijtjes) operatie. De pijltjes geven in het bovenste rijtje de grenzen van de beschadiging aan. In de onderste twee rijtjes laten de pijltjes zien waar de grens loopt tussen de originele plasbuis en het ingebrachte stukje gekweekte plasbuis.
Atlantida Raya-Rivera e.a.

Toch kan het kweken van een nieuwe plasbuis niet meteen op grote schaal worden toegepast. Daarvoor is de studie van de Amerikanen te klein. Aanvullend onderzoek is nodig om uit te zoeken of de techniek ook werkt bij volwassen patiënten, en of het mogelijk is om ook andere stukjes van de originele plasbuis te vervangen door gekweekte stukjes plasbuis. Tot die tijd moeten urologen het doen met de ouderwetse methoden.

Bronnen

Zie ook

Het kweken van een plasbuis (video) Meer over het onderzoek van Atlantida Raya-Rivera op ScienceDaily (Engels) Kapotte blaas aangepast met gekweekt weefsel (Kennislinkartikel)

Dit artikel is een publicatie van NEMO Kennislink.
© NEMO Kennislink, sommige rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 10 maart 2011

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.