Je leest:

Elektrische stofstormen maken leven op Mars onwaarschijnlijk

Elektrische stofstormen maken leven op Mars onwaarschijnlijk

Auteur: | 2 augustus 2006

Mars wordt regelmatig geteisterd door stofstormen. Die zijn soms zo uitgestrekt dat het hele oppervlak van de planeet aan het zicht wordt onttrokken. Onderzoek wijst uit dat stofstormen een aanzienlijke hoeveelheid statische elektriciteit opwekken. Kooldioxide en watermoleculen kunnen daardoor worden gesplitst. Uit hun bestanddelen kan waterstofperoxide ontstaan. Waterstofperoxide is uiterst corrosief. Als het neer sneeuwt op Mars en zich ophoopt in de bodem, maakt dat het voortbestaan van levensvormen zo goed als onmogelijk.

Het onderzoek werd uitgevoerd door de Amerikaanse natuurkundige Gregory T. Delory, van het “Space Sciences Laboratory” van de Universiteit van Californië in Berkeley (VS), en is gepubliceerd in het meest recente nummer van het wetenschappelijk tijdschrift “Astrobiology”.

Greg Delory bij de truck met apparatuur waarmee hij in 2002 de elektrische velden mat van stofduivels in de woestijn van Arizona.

Delorey en zijn medewerkers baseren zich op studies van stofstormen op aarde, laboratoriumproeven en theoretische modellen. Daaruit blijkt dat de wrijving van droge stofdeeltjes in “stofduivels” (een soort kleine tornado’s) en grote stofstormen zoveel statische elektriciteit opwekken dat kooldioxide en watermoleculen worden gesplitst en kunnen recombineren tot waterstofperoxide en andere, complexere superoxiden. Al deze oxidanten reageren met en vernietigen andere moleculen, inclusief organische moleculen in levensvormen. Mars is al 3 miljard jaar lang droog en stoffig. Een opeenhoping van oxidanten in de Marsbodem zou dus een einde kunnen hebben gemaakt aan eventueel leven op de planeet.

Er zijn geen aanwijzingen gevonden dat bliksemontladingen plaatsvinden op Mars. Maar door de wrijving van rondwervelende stofdeeltjes kan een elektrisch veld ontstaan waarbij elektronen zodanig worden versneld dat ze moleculen kunnen splitsen. Foto: NASA

“Als de Marsbodem oxidanten bevat, is dat van grote invloed op de interpretatie van de resultaten die zijn verkregen met de Viking-landers, "zegt Delory. Het belangrijkste doel van de Viking-missie, die bestond uit in 1975 door de NASA gelanceerde ruimtevaartuigen, was het speuren naar tekens van leven in bodemmonsters van Mars. Na een reis van bijna een jaar daalden de twee landers neer op de Rode Planeet en voerden vier verschillende tests uit. Onder andere werden voedingsstoffen en water aan de bodemmonsters toegevoegd en werd vervolgens gezocht naar gasproductie. Dat zou een bewijs kunnen zijn voor de aanwezigheid van micro-organismen.

De tests leverden geen bewijs voor leven op Mars omdat maar heel kort gassen werden geproduceerd en de andere instrumenten geen spoor van organische materialen aantroffen. De resultaten wezen eerder op een chemische reactie. “Er wordt nog steeds geargumenteerd of er wel of niet leven is op Mars. Maar door ons onderzoek is nu duidelijk dat inderdaad chemische reacties in de Marsbodem kunnen optreden,” meent Delory.

Delory en zijn medewerkers hopen hun theorie te testen door bij een toekomstige missie met een Marsrover of -lander elektrische velden te gaan meten in samenhang met metingen van de atmosferische chemie. Zulk onderzoek heeft ook een praktische reden, meent Delory: “Toekomstige bezoekers van Mars moeten misschien wel rekening gaan houden met de corrosieve werking van Marsgrond op hun beschermende pakken en andere uitrustingsstukken.”

Zie ook:

Dit artikel is een publicatie van Astronet.
© Astronet, alle rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 02 augustus 2006

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.