Je leest:

Een dagje in de vulkaan

Een dagje in de vulkaan

Auteur: | 17 juli 2002

Clermont-Ferrand (F) – Het spektakelmuseum Vulcania is van bij de opening een knallend succes. Jong en oud wagen zich in een kunstmatige krater en vergapen zich urenlang aan uitbarstende vulkanen, stomende geisers en kolkende lavastromen.

Het populariseren van wetenschap en techniek mag tegenwoordig in Frankrijk een ‘sou’ meer kosten – het Franse equivalent van een duit. Dat is duidelijk te merken aan het 100 miljoen euro dure Vulcania-project dat het best te omschrijven is als een wetenschappelijk exploratiepark dat op een interactieve en veelal spectaculaire manier de huidige kennis omtrent vulkanen en het ontstaan van de aarde samenbrengt. Daarbij worden alle moderne communicatiemedia aangesproken zodat de bezoeker zich nooit verveelt.

In de ‘Galerij van de donder’ is de bezoeker getuige van een bijna echte vulkaanuitbarsting.

Vulcania werd gebouwd in de schaduw van de Puy de Dôme op een kleine vijftien kilometer ten westen van Clermont-Ferrand in de Auvergne. Het is een plek waar menig Nederlander en Vlaming zijn vakantie doorbrengt of alleszins in de file staat als hij via Parijs naar de Côtes of de Costa’s rijdt.

Diepte in de krater

In feite begint het spektakel al tijdens de autorit vanuit Clermont-Ferrand: de weg slingert zich doorheen het magistrale landschap van het ‘Parc des Vulcans’ waar de verstilde vulkaantoppen getuigen van een rumoeriger verleden. De rit blijkt slechts een opwarmertje. De site van Vulcania ligt volkomen geïntegreerd in het landschap. Alleen de dertig meter hoge vulkaankegel valt op vanaf de parking. Om de permanente tentoonstellingsruimten te bezoeken daalt de bezoeker af in een veertig meter diepe, kunstmatige krater. Af en toe komen de rook- en nevelslierten je tegemoet en zeker voor de kinderen vraagt het weinig verbeelding om zich in het binnenste van een rommelende vulkaan te wanen.

Eenmaal binnen wordt de bezoeker verrast met diverse spektakels over vulkanen en hun onberekenbare karakter, de drift van de continenten, aardbevingen tot zelfs het ontstaan van ons zonnestelsel en de planeet aarde. Er zijn onder meer de ‘Galerij van de donder’, de ‘Tunnel van lava’, de ‘Vulkanische tuin’, het ‘Theater van het heelal’, het ‘Magische meer’ en nog veel meer leuke verrassingen waarbij ook nog andere zintuigen dan de ogen worden aangesproken. De kers op de taart is een twintig minuten durende film over uitbarstende vulkanen op het reuzengrote scherm in het amfitheater. Kortom, Vulcania staat garant voor een leuk en leerrijk dagje in een Franse pseudo-vulkaan. Iedereen pikt er wel wat van mee, zelfs de allerkleinsten. Wie alles wil beleven, zien en lezen, ook het wandelparkoers in open lucht, moet rekenen op een zes tot achttal uurtjes bezoektijd. Wie het echt op de Franse manier wil doen, en tijdens de middag nog eens uitgebreid gaat lunchen in één van de restaurants, heeft meteen een dagvullend programma.

De dertig meter hoge, goudkleurige vulkaankegel torent uit boven het landschap.

De president

Het originele plan om een themapark over vulkanen op te richten werd al in de jaren tachtig geopperd door niemand minder dan de voormalige president van de Franse Republiek, Valérie Giscard d’Estaing. De Conseil d’Auvergne kocht dan in 1990 temidden van de vulkanen een stuk grond van 57 ha en plantte het volledig terug aan met struiken en bomen. Vanaf 1994 mocht de Oostenrijkse architect Hans Hollein zijn bouwkundige ideeën de vrije loop laten. Na enkele maanden proefdraaien opende Vulcania zijn deuren op 22 juni. Sindsdien zijn al 100.000 bezoekers afgedaald in Frankrijks meest interactieve krater.

Dit artikel is een publicatie van Natuurwetenschap & Techniek.
© Natuurwetenschap & Techniek, alle rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 17 juli 2002
NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.