Je leest:

De hertog van Alva

De hertog van Alva

Zijn Bloedraad en ander optreden, leverde hem een keihard en meedogenloos imago op. De hertog van Alva reisde in 1567 vanuit Spanje af naar het Noorden om daar korte metten te maken met de opstand.

Na de beeldenstorm, zond Filips II de hertog van Alva naar de Nederlanden om de rust weer te laten keren. Hij gaf hem 10.000 soldaten mee en hij kreeg onbeperkte bevoegdheid om de situatie naar eigen inzicht aan te pakken.

De Hertog van Alva.

Dat liet Alva zich geen twee keer zeggen. Meteen na aankomst richtte hij de Raad van Beroerten op, die de opstandelingen niet voor niets de Bloedraad noemden. Het was een soort rechtbank. Wie zich verzette tegen het Spaanse regime, liep de kans hier berecht te worden. En de vonnissen waren niet mals; de Raad heeft ongeveer 1.100 mensen laten executeren. Het schijnt dat één van de raadsleden altijd sliep, behalve als hij gewekt werd om zijn oordeel te vellen, dat onveranderlijk: ‘naar de galg!’ was.

De graven Egmond en Hoorne, collega’s van Willem van Oranje, waren onder de eerste slachtoffers van de Bloedraad. Het is dan ook aan dit schrikbewind te danken dat Alva een slechte reputatie verwierf en de mensen hem graag belachelijk maakten. Zo verwijst het rijmpje op één april verloor Alva zijn bril naar de dag waarop de watergeuzen, een soort zeerovers in dienst van Willem van Oranje, de stad Den Briel (bril) veroverden op de Spanjaarden.

Dit artikel is een publicatie van Anno.
© Anno, alle rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 30 maart 2006

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.