Je leest:

Chirurgen trainen beter met AR

Chirurgen trainen beter met AR

Auteur: | 31 maart 2009

Promovendus Sanne Botden van de TU Delft verbeterde de trainingsmethoden van chirurgen voor kijkoperaties. Zij testte onder andere de verschillen tussen virtual en augmented reality en trainde chirurgen om betere knopen te leggen in hun hechtingen. Bij kijkoperaties worden nu nog relatief veel fouten gemaakt. Op woensdag 1 april promoveert Botden aan de TU Delft.

Voor chirurgen in opleiding die trainen met Augmented Reality (aangepaste realiteit) lijkt het net alsof ze op een echt lichaam opereren.
TU Delft

Kijkoperaties (endoscopie) zijn snel populair geworden in ziekenhuizen maar vergen heel andere handvaardigheden dan ‘gewone chirurgie’. De Inspectie voor Gezondheidszorg rapporteerde in 2007 dat kijkoperaties te gemakkelijk worden toegepast. Te veel chirurgen onderschatten de risico’s en complicaties. Het merendeel van deze complicaties vloeit voort uit gebrek aan training.

Om de training te verbeteren, zijn er verschillende simulatoren verkrijgbaar, zoals ‘boxtrainers’ en Virtual Reality (virtuele realiteit, VR) simulatoren. Boxtrainers hebben een realistische ‘haptische feedback’ (gevoel en weerstand van weefsel), maar geen objectieve beoordeling van vaardigheden. VR-simulatoren geven wel een objectieve beoordeling, maar missen de realistische haptische feedback. Een combinatie van de twee methoden wordt sinds kort toegepast in een nieuwe methode, Augmented Reality (aangepaste realiteit, AR).

Naald en draad

Augmented Reality combineert de fysieke realiteit met Virtual Reality. Er is realistische haptische feedback omdat de chirurg met echte materialen en instrumenten oefent en door positiebepaling van de instrumenten is er tevens een objectieve beoordeling mogelijk. Onderzoeker en arts Sanne Botden vergeleek in haar promotie-onderzoek de waarde van verschillende simulatoren bij chirurgisch hechten.

Uitgelicht door de redactie

Informatica
Wordt de volgende deeltjesversneller recht of krom?

Neurowetenschappen
Muziek aan tijdens het studeren: slim of juist niet?

Geesteswetenschappen
Zintuigen werken samen in verwerking van taal

Haar conclusies waren dat AR-simulatoren realistische haptische feedback moeten geven. Dit werd door zowel ervaren als onervaren laparoscopisten gezien als een essentiële eigenschap. Ook bleek dat het algoritme dat bij VR-hechtmodules wordt gebruikt niet realistisch is. Zo gedragen de naald en draad zich heel anders dan in het echt. Bij de AR-simulatoren is dit geen probleem, aangezien er met echt weefsel, hechtmateriaal en instrumenten wordt getraind.

Dieren

Een ander belangrijk aspect van de chirurgische trainingen is het krijgen van goede feedback. Ook hier werkte Botden aan tijdens haar promotie. “Om dit te ontwikkelen hebben we bij een bestaande hechtmodule op de AR-simulator een aantal aanpassingen gedaan. Hierbij werden tijdens de oefening aanwijzingen voor een correcte chirurgische knoop op het scherm getoond, en na afloop ook de beoordeling van de oefening. De beoordeling werd berekend uit twee parameters: ‘tijd gespendeerd in het juiste gebied’ en ‘kwaliteit van de knoop’. Het juiste gebied werd daarbij gevisualiseerd door een kooi op het scherm. Hierdoor leerden de chirurgen-in-opleiding in een beperkte ruimte te hechten.”

De nieuwe beoordelingsmethode bleek succesvol. Achttien onervaren deelnemers bleken na slechts acht keer oefenen allemaal een goede chirurgische knoop te kunnen maken, terwijl ze in een beperkt gebied bleven.

Tenslotte ontwikkelde Botden tijdens haar onderzoek een kunstmatig model van de bovenbuik. Hiermee hoopt ze in de toekomst tests op dieren overbodig te maken.

Dit artikel is een publicatie van TU Delta.
© TU Delta, alle rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 31 maart 2009

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.