Je leest:

Chemie in beeld: als de natuur zelf!

Chemie in beeld: als de natuur zelf!

Auteur: | 12 september 2008

Scheikundige Nicole Papen-Botterhuis fleurde deze week haar promotieplechtigheid aan de Technische Universiteit Eindhoven op met een bijzondere foto-expositie. Er waren opnamen te zien die ze tijdens haar onderzoek met microscopen maakte, geplaatst naast foto’s van natuurlijke en alledaagse onderwerpen. De overeenkomst is vaak treffend!

Nicole Papen-Botterhuis laat in haar proefschrift onder andere zien dat je polymeren prima kunt gebruiken voor het printen van geleidende sporen op plastic elektronica. Ook onderzocht ze polymeren die uit zichzelf op een bepaalde manier op elkaar stapelen, waarbij de zijgroepen van de bouwstenen een bepaalde functie kunnen vervullen.

Bij dat onderzoek paste ze vaak microscopische technieken toe en het viel haar op dat veel van haar microscoopopnamen prachtige plaatjes waren. Meer dan dat zelfs: de nanowereld lijkt soms als twee druppels water op de grote-mensen-wereld. Tijdens een vakantie op Madeira viel het kwartje. Papen-Botterhuis: “Ineens zag ik overal in die prachtige natuur de vormen terug van mijn microscoop-plaatjes.”

Is dat nou een koekje, of zien we een stempel voor het printen van geleidende sporen op plastic elektronica? En is dat de rotskust op Madeira, daar in het weggeëtste stuk polymeer? En wie heeft eigenlijk de hagelslag in dit preparaat gedaan?

Nicole Papen-Botterhuis

Oppervlakte van een polymeer met bisureum groepen, in beeld gebracht met de atomic force microscope (AFM). De vezels, die ongeveer 10 nanometer breed zijn, ontstaan bij het stapelen (zelf-assemblage) van de bisureum groepen. Deze op het oog smakelijke nano-hagelslag is ongeveer honderdduizend keer kleiner dan de echte lekkernij.

Nicole Papen-Botterhuis

Opname met de elektronenmicroscoop (SEM) van een kunststof stempel voor microcontact printen, gemaakt door een polymere film te smelten tussen een glasplaatje en een plak silicium met daarop een lijnenpatroon. De kunstmatige ‘klif’ is 50 micrometer hoog, ongeveer een miljoen keer kleiner dan de kliffen in de kustlijn van Madeira.

Nicole Papen-Botterhuis

Met de atomic force microscope (AFM) wordt de fasescheiding zichtbaar van een fluorescent molecuul (de witte vezels) en een polymeer (de donkere vezels). Het zijn net boomwortels, maar dan wel een miljoen keer kleiner.

Nicole Papen-Botterhuis

Opname met de SEM elektronenmicroscoop van een mal waarmee stempels gemaakt worden voor microcontactprinten. De mal werd gemaakt door een hydrofoob polymeer te smelten tegen een silicium wafer met dunne naalden er op. Zou je met biscuitjes ook kunnen microcontactprinten?

Nicole Papen-Botterhuis

Dendrimeren zijn polymeren die op moleculair niveau sterk vertakt zijn. Net bomen, inderdaad. Dit exemplaar, gefotografeerd op Madeira, lijkt wel een levensgroot dendrimeermolecuul.

Nicole Papen-Botterhuis

Gaten in een doorgesneden stuk polymeer brengen ingesloten luchtbellen aan het licht, met een doorsnede van enkele tientallen micrometers. De structuur, gefotografeerd met een SEM elektronenmicroscoop, heeft wel wat van het oppervlak van Mount Kanin in Slovenië.

Dit artikel is een publicatie van NEMO Kennislink.
© NEMO Kennislink, sommige rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 12 september 2008

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.