Je leest:

Aarde weerspiegelt op donkere maan

Aarde weerspiegelt op donkere maan

Auteur: | 17 april 2009

Bij nieuwe maan komt er geen zonlicht op de helft van het maanoppervlak dat naar de aarde is gekeerd. Het enige licht dat er terecht komt is zonlicht dat door de aarde weerspiegeld wordt. Maar in dat minieme beetje licht blijkt veel informatie te zitten: zo is er verschil te zien tussen licht dat door het vasteland wordt weerkaatst en licht dat van de oceanen afkomt. Amerikaanse en Australische onderzoekers zien hierin een manier om aardachtige planeten op te sporen.

Het donkere deel van de maan lijkt misschien niet bijzonder interessant, maar ze kan de sleutel zijn tot het identificeren van aardachtige planeten. Die verrassende conclusie publiceren onderzoekers uit Melbourne en Princeton deze week in het toonaangevende tijdschrift Astrobiology. Door het kleine beetje licht dat van de aarde op een deel van de maan dat geen zonlicht ontvangt komt nauwkeurig te meten, vonden ze dat er goed onderscheid te maken is tussen het felle licht van de oceanen en het minder heldere schijnsel van het vasteland van de aarde. Op die manier is aan de donkere kant van de maan te zien hoe het aardoppervlak eruit ziet, en dat kan wel eens de sleutel zijn tot het vinden van aarde 2.

Bij nieuwe maan staat de maan precies tussen de zon en de aarde in. Daarom zien we hier alleen de schaduwzijde van de maan, en is ze niet als grote lichte bol waar te nemen. Bij volle maan is het tegenovergestelde aan de hand: de aarde staat dan precies tussen de zon en de maan in en we zien de maan vol verlicht. Bij een maansverduistering schuift de aarde precies tussen zon en maan door, zodat de schaduw van onze planeet precies op de maan valt. Dit komt alleen voor bij volle maan.
NASA

We hebben de laatste jaren een grote hoeveelheid planeten gevonden bij andere sterren dan onze zon – zogenaamde exoplaneten. De meeste van die planeten zijn grote, zware gasreuzen zoals Jupiter, die heel dicht om hun zon heen draaien. Maar met behulp van nieuwe satellieten wordt het steeds beter mogelijk om ook kleinere planeten die meer op de aarde lijken op te sporen. Maar als je zo’n planeet hebt gevonden is het nog niet zo eenvoudig om na te gaan of er meer overeenkomsten met de aarde zijn dan de vorm alleen. Tot nu toe wordt vooral gekeken naar het kleurenspectrum van exoplaneten, om te achterhalen welke gassen er in de atmosfeer zitten, en of het waarschijnlijk is dat er planten groeien. Nu kan daar nog een methode aan toe worden gevoegd: verandert het licht dat van de planeet komt terwijl de planeet draait?

NASA-satelliet Kepler is op 6 maart 2009 gelanceerd om op zoek te gaan naar exoplaneten: planeten die rond een andere ster dan onze zon draaien. Het doel van Kepler is om voor het eerst planeten te vinden die vergelijkbaar zijn met onze aarde.
NASA

Fluctuaties in helderheid van een exoplaneet zullen moeilijk te meten zijn, maar als het mogelijk blijkt om op die manier onderscheid tussen oceanen en land te maken is deze methode – door de onderzoekers Earthshine genoemd – een interessant nieuw handvest bij de zoektocht naar planeten die op de onze lijken. De nieuwe Kepler-satelliet die recent door NASA werd gelanceerd gaat op zoek naar nieuwe exoplaneten, en ook de Darwin-missie die ESA rond 2015 zal lanceren heeft de jacht op nieuwe planeten als doel.

Meer weten?

Dit artikel is een publicatie van NEMO Kennislink.
© NEMO Kennislink, sommige rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 17 april 2009

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.