Je leest:

Aandacht voor gezichten moet groeien

Aandacht voor gezichten moet groeien

Auteur: | 9 januari 2008

Pasgeboren baby’s kijken liever naar een gezicht dan naar een speeltje. Althans, in een rustige, laboratoriumachtige situatie. In een drukkere en meer natuurlijke omgeving zijn jonge baby’s onvoorspelbaar in hun aandacht en zijn de verschillen tussen de baby’s onderling groot. Tussen de drie en negen maanden verandert dat en ontwikkelt een baby een stabiele voorkeur voor gezichten.

Vanaf hun geboorte kijken baby’s liever naar een gezicht dan naar bijvoorbeeld een speeltje. Althans, in een omgeving zonder verdere afleiding, zoals een laboratorium. In een drukkere en daardoor meer natuurlijke situatie blijkt die bijzondere aandacht voor gezichten geleidelijk te groeien tussen de drie en negen maanden na de geboorte.

Dat ontdekten Amerikaanse psychologen van MIT en UCLA onder leiding van Michael Frank toen ze oogbewegingen van kinderen registreerden terwijl die naar een druk filmpje keken. De baby’s van nog maar drie maanden oud bleken onvoorspelbaar in hun aandacht. Bovendien waren de verschillen tussen de baby’s onderling erg groot. Naarmate ze zich verder ontwikkelden, gingen ze zich ook meer focussen op de gezichten in het filmpje.

Vanaf hun geboorte kijken baby’s al liever naar gezichten dan naar een speeltje – als ze tenminste in een rustige omgeving zijn.

Bron van sociale informatie

Frank en co geven hiervoor drie mogelijke verklaringen. Zo zou het kunnen dat de oudere baby’s gewoon meer geïnteresseerd waren in de gezichten. Gezichten zijn immers een belangrijke bron van sociale informatie: we kunnen iemand eraan herkennen, in een bepaalde groep plaatsen en iemands emoties eraan aflezen. De onderzoekers denken dat de oudere baby’s zich geleidelijk meer bewust zijn geworden van de sociale mogelijkheden van het aflezen van een gezicht.

Een pratend hoofd

Daarnaast zou de toegenomen belangstelling voor gezichten ook kunnen komen doordat het filmpje niet alleen beeld maar ook spraak bevatte. Eerder onderzoek bevatte al aanwijzingen dat oudere baby’s beter zijn in het koppelen van spraak met het pratende gezicht. En dat zou op zijn beurt de gezichten zelf weer interessanter maken om naar te kijken. Tot slot zou de groeiende aandacht voor gezichten kunnen komen doordat het vermogen om überhaupt aandacht te hebben voor wat dan ook zich verder heeft ontwikkeld. Frank en zijn collega-psychologen gaan nog meer experimenten uitvoeren om te ontdekken welke verklaring de juiste is.

Michael Frank en zijn collega’s zullen hun resultaten publiceren in het vakblad Cognition onder de titel ‘Development of infants’ attention to faces during the first year’.

Zie ook:

Dit artikel is een publicatie van NEMO Kennislink.
© NEMO Kennislink, sommige rechten voorbehouden
Dit artikel publiceerde NEMO Kennislink op 09 januari 2008

Discussieer mee

0

Vragen, opmerkingen of bijdragen over dit artikel of het onderwerp? Neem deel aan de discussie.

NEMO Kennislink nieuwsbrief
Ontvang elke week onze nieuwsbrief met het laatste nieuws uit de wetenschap.