Het bijkomstige risico van grootte Lezing door Martina Vijver

Voor jongeren en volwassenen
Deze activiteit is helaas geëindigd,
bekijk de huidige agenda
Lezing van ecotoxicologe Martina Vijver over de bijkomstige risico's van grootte bij nanomaterialen en nanodeeltjes, bijzondere cocktails en live muziek.

Wat hebben motorhelmen, airbags, zonnebrandcrème, gebrandschilderd glas, zonnepanelen, verf, sokken en medische bindingen met elkaar gemeen? Wat zijn nanomaterialen? Zijn ze een hopeloze bedreiging voor het milieu? Of zijn nanomaterialen ook een duurzame belofte voor de toekomst? Hoe kunnen we potentiële risico’s van nanodeeltjes en technologische innovatie voorkomen? Wat weten we over het gedrag van nanodeeltjes en hun opname door kleine, in het water levende organismen zoals watervlooien, microben en larven van de zebravis?

Nanomaterialen zijn microscopisch kleine deeltjes van 1-100 nanometers in omvang. Om je een idee te geven: zeepbellen hebben een wanddikte van ongeveer 750 nanometer. Bijna elk materiaal kan tegenwoordig op nanoschaal gemaakt worden en wordt gezien als een nieuw belovend materiaal; producten worden ‘groen en schoon’ gemaakt door de unieke werkingsmechanismen op nanoschaal.

Maar zoals we hebben geleerd na de industriële revolutie, waarin een grote verscheidenheid aan nieuwe chemicaliën werden gesynthetiseerd, kunnen nieuwe ontdekkingen verborgen nadelen en gevaren hebben. Ondanks dat de groeiende zorgen hebben geleid tot vele onderzoeken naar nanotoxicologie, zijn de onderliggende mechanismen van toxiciteit van deze nieuwe klasse materialen nog steeds onduidelijk. Wederom staan we voor de cruciale vraag: vormen synthetische nanomaterialen een onoverkomelijk langetermijnrisico voor het milieu? En het goede nieuws is dat we nu – misschien voor het eerst sinds ons bestaan – gelijktijdig de nieuwe nanotechnologie aan het ontwikkelen zijn als dat we de veiligheid voorspellen.

Om de risico’s van nanomaterialen te kunnen voorspellen moeten we daarom werken met toekomstscenario’s gebaseerd op beperkte kennis en data. Dit betekent dat deze scenario’s grote intrinsieke onzekerheden bevatten. Deze onzekerheden over de toekomst zullen pas afnemen als de technologie volwassen wordt – maar dat is dan achteraf bezien. Terugkijkend kunnen we misschien zeggen dat het beter was geweest als we een andere koers hadden gevaren toen we plastic of bepaalde bestrijdingsmiddelen ontwikkelden. Maar tegen de tijd dat een product of technologie op de markt is gebracht, zijn er grote investeringen gedaan en mogelijk duizenden banen gecreëerd in de desbetreffende sector. Na een tijd wordt het steeds moeilijker om de productie af te bouwen en het product of de technologie niet meer te gebruiken – zelfs als het niet goed is voor het ecosysteem. Als mensen voorzien we nauwelijks de consequenties van onze acties.

Over de spreker

Martina Vijver is hoogleraar Ecotoxicologie aan de Universiteit Leiden, Centrum voor Milieuwetenschappen (CML). De kern van haar onderzoek betreft het maken van realistische voorspellingen en metingen over hoe bestaande en opkomende chemische stressoren potentieel effect kunnen hebben op ons milieu en de organismen die daarin leven. Ze is oprichter van de testfaciliteit ‘Levend Lab’ en leidt het EU-gefinancierde project Horizon2020 PATROLS. Ze ontving verschillende persoonlijke beurzen: NWO VENI (2008), ASPASIA (2013), VIDI (2014) en Westerdijk (2017). Daarnaast is ze het hoofd van het netwerk ‘Researchers In Science for Equality’ (RISE).

Voertaal

De voertaal van deze lezing is Engels.

Programma

19:30 Deuren open voor cocktails
20:30 Lezing Martina Vijver
21:40 Live muziek

Prijs

Prijs

Regulier € 10,50
Studenten € 5,-
Stadspas € 5,-
CJP € 5,-

Tickets

Tickets zijn te koop via de website

Datum

maandag 4 maart 2019 vanaf 19:30

Prijs

€ 10,50

Locatie

Paradiso Noord IJpromenade 2 1031KT, Amsterdam Nederland

Contact

Organisatie